Loksins föstudagur

Forkosningar repúblíkana

2012-01-27T16:38:00.001+01:00

Ég hef verið að lesa nokkrar greinar um forkosningar repúblíkana í Bandaríkjunum. Samkvæmt flestum könnunum og stjórnmálaskýrendum er Mitt Romney sá frambjóðandi sem á mesta möguleika á að sigra Barack Obama. Þetta gæti auðvitað breyst en samkvæmt könnunum eru bara einum of margir sem hata Newt Gingrich til að hann eigi möguleika.

Samkvæmt meðaltali skoðanakannanna Real Clear Politics leiðir Obama gegn Romney með aðeins 2,3 % en með 11,7 % gegn Gingrich. Romney myndi auðvitað eiga á brattann að sækja gegn sitjandi forseta en möguleikinn er vissulega til staðar.

Ég hef aðeins horft á sumar kappræðurnar milli frambjóðendanna og Romney virkar stífur og frekar leiðinlegur. Hann er hins vegar með gott hár og engin hneykslismál á bakinu. Það að vera forríkur og borga lítið hlutfall af tekjum í skatta virðist ekki túlkað sem hneyksli. Mér fannst samt frekar fyndið að lesa lýsingar Matt Taibbi í Rolling Stone á persónuleika Mitt Romney.

"The most interesting part of seeing these guys up close is seeing the way people like Rick Santorum and Gingrich respond to Romney in person: They appear to find him physically repulsive, their noses even scrunching up at him when they address him, like cops opening up a trunk with a body in it. And I think it's real, I don't think it's an act. Romney is so totally insincere and calculating and soulless, it physically offends other politicians. It's incredible to watch."

Næsti forseti Bandaríkjanna gæti sem sagt verið svo sleipur og ógeðfelldur að það virki móðgandi á aðra stjórnmálamenn. Þá hlýtur þú að vera þokkalega ógeðfelldur.

Búrma og svona almennt

2012-01-20T13:44:00.000+01:00

Árið 2007 voru mikil mótmæli í Búrma en herforingjastjórnin barði allt saman niður með vopnavaldi á sérlega ógeðfelldan hátt. Það er þess vegna gleðiefni að upp á síðkastið hafa verið að birtast fréttir af bættu ástandi þar í landi. Herforingjastjórnin hefur m.a. slakað aðeins á (ef svo má að orði komast), sleppt föngum og virðist vera að reyna bæta samskiptin við umheiminn.

Maður vonar auðvitað að þessar fréttir séu sannar og að eitthvað sé á réttri leið í heiminum. Ég get ekki að því gert að þegar ég les um þetta í blöðum þá fer ég að hugsa um sjálfan mig, hvernig ég hef það svona almennt. Ástæðan er fréttatími í útvarpi sem ég hlustaði á árið 2007.

Ég var í bílnum á leiðinni heim úr vinnunni. Fréttatíminn byrjar með frétt um ástandið í Búrma og það er spiluð upptaka þar sem heyrist í öskrandi fólki og skothríð. Það var alveg hræðilegt að hlusta á þetta. Næsta frétt er síðan um stórkostlegt hneyksli. Þáverandi olíu- og orkumálaráðherra Noregs, Åslaug Haga, hafði í embættiserindum heimsótt olíuborpall. Hneykslið fólst í því að á meðan hún var á borpallinum hafði hún ekki notað öryggisgleraugu.

Pönnukökur

2012-01-13T14:11:00.000+01:00

Mér hefur oft fundist einkennilegt hvað það er sem ég sakna við Ísland. Það gildir reyndar líka um það sem ég ekki sakna. Í október verða 15 ár síðan ég flutti til Bergen þannig að ég finn aldrei fyrir heimþrá sem slíkri. Fyrir utan að sakna stundum vina og vandamanna eru þetta yfirleitt litlir hlutir eða fyrirbæri. Aldrei datt mér í hug að það yrði ýmis konar matur sem ég sakna oft mest.

Í gærkvöldi bjó ég til pönnukökur. Ég bara varð. Við hámuðum í okkur pönnukökur með sultu og rjóma klukkan að verða ellefu í gærkvöldi. Það var brjálæðislega gott og óhollt. Við lofuðum í staðinn að sprikla eitthvað um helgina.

Mig langar stundum í saltkjöt, flatkökur með hangikjöti, pulsur frá Bæjarins bestu, lifrarpylsu, snúð með súkkulaði, laxasalat og náttúrulega Nóakropp. Ahhhhhh...Nóakropp. Ég er örugglega að gleyma einhverju en svona er þetta.

Í gær vorum Margunn og ég í verslunarmiðstöð. Ég reyndi að sjálfsögðu að fá bílastæði sem næst innganginum en þurfti á endanum að leggja bílnum heila 50 metra frá honum. Þegar ég benti á að það væri um nokkurn göngutúr að ræða fór Margunn að hlægja að mér. Norðmaðurinn furðaði sig á að eftir öll þessi ár væri það íslenska þrjóskan með bílastæði sem enn sæti í mér. Íslendingurinn var greinilega farinn úr mér nema einhver bílastæðasturlun. Ég mótmæli hér með.

Það komu engir brandarar um Íslendinga frá sama Norðmanni á meðan hún gúffaði í sig pönnukökur. Það er á hreinu.

Þvottavélin er á móti mér

2012-01-06T20:04:00.000+01:00

Árið 2012 byrjaði á að þvottavélin okkar skeit á sig upp á bak. Frábært. Það var eitthvað furðulegt hljóð í henni um daginn og þegar ég kannaði málið þá var hún troðfull af vatni. Mótorinn var við það að bræða úr sér út af þunganum.

Ég stoppaði vélina og setti á prógram sem hleypti öllu vatninu út. Síðan setti ég hana í gang aftur og allt leit út fyrir að vera í lagi. Nokkrum dögum seinna setti Margunn vélina í gang og þær urðu eitthvað ósáttar líka. Það var komið ansi vænlegt flóð þegar við náðum að stoppa þessa geðfötluðu þvottavél. Eftir það vildi hún ekkert stoppa þegar hún hleypti vatni inn á sig, alveg staðráðin í að vera leiðindapúki.

Kerfið sem stýrir vatnsmagninu var farið. Ég fór á netið til að sjá hvort hægt væri að kaupa varahlut í þvottavélina. Það var hægt en með vinnu og varahlut þá borgar sig ekki að gera við hana. Ég er því búinn að vera að kanna gæði þvottavéla síðustu daga, ýmis konar próf á neytendasíðum. Það er ekki laust við að samsæriskenningar um að raftæki séu forrituð til að fara í klessu eftir vissan tíma komi upp í hugann.

Á meðan ég er að skrifa þessar línur þá er eldri kona að prjóna og tala við páfagauk í sjónvarpinu. Ég segi: 2012 verður alveg örugglega prump.

Áramótaheit

2011-12-30T14:35:00.000+01:00

Ég er að hugsa um að verða betri maður á næsta ári. Það eru líklega margir aðrir sem hafa sett sér eitthvað nýtt takmark. Til að eyðileggja trúna á að þetta takist þá mæli ég með frábærri teiknimynd eftir Richard Condie sem heitir "Getting started".

Getum við ekki talað oftar um smjör?

2011-12-23T10:39:00.000+01:00

Noregur hefur verið í heimsfréttunum upp á síðkastið út af smjöri. Það er eiginlega hálf grátlegt að skrifa um þetta mál, það er bara svo bjánalegt. Norsku blöðin elskuðu þetta og kölluðu þetta smjörkrísuna. Skiptir þá engu að nær öllum Norðmönnum var alveg drullusama um smjör.

Þegar þetta risamál birtist fyrst í blöðunum held ég að flestir hafi bara hugsað um landbúnaðarkerfið. Hér hefur eitthvað klikkað og þetta verður örugglega lagað. Búið mál. Þetta var því miður einum of skemmtilegt fyrir blaðamannastéttina. Þegar norska ríkissjónvarpið, NRK, sagði frá þessu í kvöldfréttunum í fyrsta skipti gat fréttaþulurinn varla haldið andlitinu. Hún var að brjálast úr hlátri.

Síðan spurðist fréttin út um alla heimsbyggðina og öllum Norðmönnum langaði að setja á sig hauspoka. Út af máli sem snerti aðallega veitingahús en öllum öðrum var skítsama um. Ég hef fullan skilning á því að blöð þarf að selja og ég þekki alveg blaðamannahúmor. Þessi brandari var hins vegar mjólkaður svo lengi hér að maður nennti varla að lesa fréttir.

Ég fíla bara lifrarkæfu á brauð.

Hitch

2011-12-16T14:07:00.001+01:00

Í morgunfréttunum var sagt frá því að Christopher Hitchens væri látinn eftir baráttu við krabbamein. Fyrir tilviljun er ég einmitt að lesa ævisöguna hans, Hitch-22, sem er ansi skemmtileg.

Ég las líka bókina hans, God is Not Great, og það er þess virði þó ekki væri nema fyrir kaflann um mormónana. Það er drepfyndið hvernig Hitchens valtar yfir uppruna þeirrar klikkunar. Í dag eru enn milljónir sem trúa og fylgja boðskap dæmds svindlara og rugludalls, Joseph Smith. Það er meira að segja einn í framboði til forseta Bandaríkjanna, Mitt Romney, sem er í þessu "költi" sem má víst ekki kalla "költ".

Hitchens var auðvitað mjög umdeildur og það er ómögulegt að vera alltaf sammála honum enda líklega ekki til maður sem reif jafn mikið kjaft við allt og alla. Hann skrifaði víst einhvern tímann bók, sem ég hef ekki lesið, þar sem hann tekur upp skítadreifarann á Nóbelsverðlaunahafann Móður Teresu. Bókin heitir The Missionary Position. Ekki mikið heilagt þar.

Uppáhaldið mitt er samt þetta myndbrot. Hitchens veður í þáttastjórnanda hjá Fox og hraunar yfir Jerry Falwell rétt eftir að það ógeðslega fífl drapst.

Sviðahaussdjamm

2011-12-09T15:00:00.000+01:00

Á morgun er árlegur viðburður á dagskrá. Fyrir hver jól hittist hópur Íslendinga, fer út að borða saman og skemmtir sér. Þetta fer fram á veitingastaðnum Holbergstuen í miðbæ Bergen en sá staður er merkilegur fyrir þær sakir að þar er hægt að panta svið. Annað kvöld munum við sem sagt sitja og drekka ákavíti og slafra í okkur sviðakjamma.

Sviðahausarnir eru frá Voss en þar rekur náungi sem heitir Ivar Løne fyrirtæki sem sérhæfir sig í þessum mat sem allir Íslendingar þekkja. Sviðin eru að vísu reykt en ég að minnsta kosti vandist því fljótt. Ég skal viðurkenna að ég hef enn ekki getað fengið mig til að borða augun, eitthvað sem er rætt á hverju ári, og er ég þar í meirihluta. Þeir fáu sem borða augun eru að sjálfsögðu alltaf með sama belginginn um þetta "stórmál".

Ógeðsleg spilling, eiginkonuhygli og orðabók

2011-12-02T21:12:00.001+01:00

Eftir ægilega pressu frá Margunn, eiginkonu minni, vil ég vekja athygli á ISLEX. Þetta er ókeypis orðabók á netinu þar sem hægt er að fletta upp íslenskum orðum og fá þýðingu yfir á norskt bókmál, nýnorsku, sænsku og dönsku. Það er líka hægt að fletta upp orðum úr skandinavísku málunum en þá fær maður stundum mikið af niðurstöðum enda mörg orð lík.

Margunn er búin að vinna við norska hlutann af þessu verkefni síðustu ár og það var verið að opna vefsíðuna í síðustu viku. Til hamingju með það. Orðabókin er ekki fullkláruð en áætlunin er að ljúka verkefninu um áramótin 2012/2013. Námsmenn á Norðurlöndum sem vilja læra íslensku eru loksins komnir með nútímalegt verkfæri. Það er nú bara skrambi gott hjá henni að taka þátt í því.

Maður er náttúrulega með óbragð í munninum yfir að misnota persónulegt blogg til að plögga fyrir konuna. Hún skal svoleiðis þurfa að borga fyrir þetta. Það er ekki spurning hver fer fram í eldhús og nær í jólabjór í allt kvöld.

Grenjandi rigning

2011-11-25T15:32:00.001+01:00

Það lítur út fyrir innihelgi. Aldrei þessu vant er spáð brjálaðri rigningu hér í Bergen. Jæja, þá er bara að fylla pokann af rauðvíni og slappa af. Horfa á vídeó eða eitthvað.

Það er rithöfundur frá Bergen sem heitir Tomas Espedal. Ég las skemmtilegt viðtal við hann um daginn. Hann segir þar að Austlendingar geti ekki búið í Bergen, þeir verði líkamlega veikir innan þriggja ára út af veðrinu. Þetta var ansi skemmtilegt skot og að ásettu ráði langt yfir markið að sjálfsögðu. Allt er leyfilegt þegar kemur að því að kasta skít í Osló.

Þessi rigning hér hefur í raun aldrei farið sérstaklega í taugarnar á mér. Það rignir a.m.k. nær alltaf beint niður, ekki inn í eyrun á manni eins og oft á Íslandi. Mér finnst ég að vísu alltaf vera að kaupa nýjar rúðuþurrkur á bílinn.

Hvað um það. Best að glápa bara á einhverja vitleysu í kvöld. Yah, yah!

Alvöru peningar

2011-11-18T11:06:00.001+01:00

Þegar ég var á Íslandi um síðustu jól skrapp ég á pöbb og horfði á fótboltaleik. Ég pantaði mér bjór og borgaði með norska kortinu mínu. Þegar ég rétti barþjóninum kortið, leit hann á það og svo á mig.

"Nau, nau, bara alvöru peningar".

Þöggun

2011-11-11T14:29:00.001+01:00

Er ósanngjarnt af mér að vilja þagga allt þetta fólk sem er alltaf að röfla um þöggun? Þessi umtalaða þöggun er síðan næstum alltaf um eitthvað mál sem er á allra vitorði. Ísland er nú ekki svo stórt. Sumar kjaftasögurnar rata meira að segja alla leið hingað til Bergen.

Í hverri viku birtist eitthvað í íslenskum netmiðlum, greinar eða umræður, og alltaf byrjar einhver að tala um þöggun. Um eitthvað sem er á netinu og allur hinn íslenskumælandi og nettengdi heimur getur lesið eða séð.

Þetta minnir mig á leikara sem er alltaf að taka fram að eiginlega sé hann voða feiminn (af því að feimni á að vera einhver æðisleg dyggð). Þetta stenst yfirleitt enga skoðun.

Bikarúrslit

2011-11-04T13:38:00.001+01:00

Á sunnudaginn er bikarúrslitaleikurinn í fótbolta hér í Noregi. Brann frá Bergen spilar við Aalesund og eins og gefur að skilja eru ansi margir mjög spenntir í þessari borg. Fyrir tímabilið var Brann spáð fallbaráttu en hefur komið á óvart og verið frekar ofarlega í deildinni. Til viðbótar náðu þeir síðan að komast í úrslit í bikarkeppninni.

Norsk knattspyrna er, líkt og íslensk knattspyrna, oft alveg fjarskalega leiðinleg. Það skiptir ekki máli hvar á vellinum þú spilar, ef þú getur dúndrað fram þá er dúndrað fram. Helst á einhvern þrekinn staur sem á að skalla boltann í markið eða til liðsfélaga. Síðan eru föst leikatriði æfð af miklum aga sem skilar mörgum mörkum eftir hornspyrnur og slíkt. Þetta er í stórum dráttum norska kerfið.

Ólíkt Íslendingum þá hefur hins vegar Norðmönnum gengið frekar vel að ná árangri með þessum leiðinda bolta. Nojararnir eru aftur komnir í 1. styrkleikaflokk í Evrópu á meðan Ísland hefur hrapað niður í ruslflokk. Það mætti halda að íslenskir fjármálasnillingar hefðu stjórnað landsliðinu líka á síðustu árum.

Ég vona auðvitað að Brann vinni á sunnudag og við fáum gott partí. Það er lykilatriði hér að Brann er með Kim Ojo frammi sem "þrekinn staur" og er hann mun betri en sams konar staur hjá Aalesund.

Best er að vera einn í biðröð

2011-10-28T21:19:00.000+02:00

Fyrirsögnin er stolin frá Sverri Stormsker, mig minnir að hann hafi orðað þennan "málshátt" svona. Málið er að ég var á tveggja daga ráðstefnu ekki langt frá Osló á hóteli í plebbapleisinu Hamar. Í eftirmiðdag flaug ég heim til Bergen frá Gardermoen, þeim ömurlega flugvelli. Tölvukerfið virkaði að sjálfsögðu ekki þar og þetta súrrandi geðveika öryggiskerfi tók óratíma. Skrattans Osama Bin Laden.

Ein af mínum uppáhalds kvikmyndum hefur alltaf verið hin vanmetna The Accidental Tourist. Las reyndar bókina eftir Anne Tyler líka einhvern tímann. Það besta í bókinni/myndinni eru myndhverfingarnar um ferðalögin, öll ráðin sem Macon Leary kemur með um ferðalög en sem segja alltaf meira um hann eða lífið sjálft en ferðalög. Til dæmis að lesa alltaf bók í flugvélum til að vernda mann fyrir samræðum við ókunnuga. Já eða að muna að "checking in your luggage is asking for trouble".

NME: Bestu lög síðustu 15 ára

2011-10-21T13:12:00.000+02:00

New MusicalExpress birti fyrir stuttu lista yfir 150 bestu lög síðustu 15 ára. Tilefniðvar að 15 ár eru síðan vefsíðan þeirra, nme.com, var sett á laggirnar. Það er hægt að spilaallan listann í Spotify og ég byrjaði um síðustu helgi að hlusta.

Að mínu mati áttumjög mörg af lögunum skilið að vera á listanum þótt alltaf sé hægt að rífast umhvar í röðinni þau eiga að vera. Svo er auðvitað eitthvað af lögum sem mérfannst vanta. Síðan eru það lögin sem eru á listanum og mér finnst algjörlegaóskiljanlegt að séu þar yfir höfuð. Í 21. sæti er t.d. Around the World meðDaft Punk sem ég myndi setja á lista með Macarena, Scatman, Bamboleo og öðrumviðbjóði. Þetta lag er einfaldlega hryðjuverk það er svo pirrandi.

Í 1. sæti erParanoid Android með Radiohead. Það er frábært lag af frábærri plötu og áklárlega heima á listanum. Ég er samt ekki alveg viss á að það verðskuldi 1. sæti en hef svo sem ekkert betri uppástungusjálfur. Samt, ef það væri verið að grilla mig og ég þyrfti að velja eitt lagþá myndi ég velja No One Knows með Queens of the Stone Age.

Norðmenn, tíska og svitaband

2011-10-14T20:56:00.000+02:00

Ég fylgist ekki nógu vel með tískunni til að vita hvort íbúar Bergen eru framarlega á því sviði en ég held samt ekki. Það er helst að ég taki eftir hvernig fólk er klætt þegar ég fer í göngutúr. Þá sé ég að vísu fólk bara í íþrótta- eða útivistarfatnaði og þar eru kannski Norðmenn í essinu sínu eins og flestir vita. Þeir finna sjálfa sig á fjöllum á meðan flestir aðrir geta auðveldlega fundið sjálfa sig heima í stofu. Ég er náttúrulega Íslendingur og veit þar af leiðandi að lífið er yfirleitt best í sturtu.

Aftur að þessu með tískuna. Ef þetta er rétt hjá mér að Norðmenn séu nokkuð framarlega í tískunni hvað varðar útivistarfatnað þá vil ég hér með vara fólk við. Tískan fer víst í hringi og ég hef tekið eftir óhuggulegri þróun upp á síðkastið. Ég er farinn að sjá bæði menn og konur gangandi um með svitaband á enninu eins og ekkert væri sjálfsagðara. Þetta er ógeðslegt og eins og að mæta trimmandi Wham-liðum á færibandi.

Það á náttúrulega ekki að þurfa að útskýra svona lagað fyrir fullorðnu fólki. Svitabandið er sjónmengun af verstu gerð og þetta gildir fyrir bæði kynin. Konur með illa heppnaðan hárlit og þetta plagg á hausnum minna mann á það versta frá 9. áratug síðustu aldar. Karlarnir, hvað á maður að segja?

Í knattspyrnufræðum muna menn eftir Steve Foster, fyrirliða Brighton á 9. áratugnum. Sá maður er líklega besta útskýring á alvarleika þessa máls og hreinlega aðvörun þegar kemur að körlum og svitabandi. Horfið vel á þessa mynd. Gerum meðborgurum okkar greiða og setjum ekki svitaband yfir ennið á almannafæri.

Róm

2011-10-07T08:00:00.000+02:00

Skólinn í Aþenu eftir Raffaello Sanzio

Við hjónin erum í Róm þessa helgina. Ég er að heimsækja borgina í fyrsta skipti en Margunn hefur verið hérna einu sinni áður. Það er auðvitað ekkert hægt að kynnast borg almennilega á langri helgi. Mig langar aðallega að fara á safnið í Vatikaninu en bara það er svo stórt að maður gæti verið þar í marga daga. Mér skilst líka að Róm bjóði upp á ýmislegt annað "stórt".

Perraskapur stjórnmálamanna

2011-09-30T11:34:00.000+02:00

Það virðist ekki vera neitt í fréttum í Noregi þessa dagana annað en perraskapur stjórnmálamanna. TV2 birti upptöku af einum um daginn sem var á hóruhúsi í Riga. Núna er aðallega verið að fjalla um einhvern bæjarstjóra sem hefur verið ákærður fyrir að hafa stundað kynlíf með stúlku undir lögaldri.

Ég hef alltaf haft efasemdir um umfjöllun fjölmiðla um svona mál. Það er ekki út af því að ég vorkenni stjórnmálamönnunum heldur frekar það að þeir eiga líka fjölskyldur sem hafa ekkert gert af sér. Fjölskyldur sem hafa ekki valið að verða opinberar persónur. Það getur ekki verið sérstaklega gaman að mæta í skólann daginn eftir að pabbi var í öllum fréttatímum að koma út af hóruhúsi. Kannski fer líka bara í taugarnar á mér að heyra hræsnisfulla blaðamenn réttlæta umfjöllunina.

Bretar eru náttúrulega snarklikkaðir þegar kemur að svona umfjöllun og Bandaríkjamenn fylgja fast á eftir. Ég man alltaf eftir málinu um David Mellor fyrir löngu síðan og ástæðan er einföld. Þetta var einhver breskur stjórnmálamaður sem ég vissi ekkert um en fjölmiðlum þar fannst að ég þyrfti að vita að hann fílaði að taka viðhaldið í Chelsea búningi. Í Chelsea búningi, ojbarasta.

Út að skemmta mér

2011-09-23T22:49:00.001+02:00

Eftir vinnu: Kjötbollur á PingvinenEftir kjötbollur: BíóEftir bíó: Hæ Stína stuðHansa bayer er snilld.

Arsenal vinnur mál gegn...hattabúð

2011-09-16T13:50:00.000+02:00

Það er stundum næstum því absúrd listrænt hversu miklir drullusokkar fólk getur verið. Ég var að lesa um að knattspyrnufélagið Arsenal hefði háð margra ára baráttu fyrir rétti gegn konu sem rekur hattabúð í Sevilla á Spáni. Glæpur hennar var að opna búð sem heitir Arsenale árið 2007 þar sem hún selur hatta sem hún hannar sjálf. Nafnið Arsenale er víst einhver frægur staður í Feneyjum.

Hvernig fór fundurinn fram hjá Arsenal þar sem ákveðið var að leggja konu í einelti sem rekur hattabúð í öðru landi? Hélt fólkið virkilega að þetta myndi bæta orðspor klúbbsins? Maður bara vonar að það hafi verið te og skonsur á boðstólnum til að narta í.

Konan er búin að áfrýja og vonandi vinnur hún í næsta dómstigi á Spáni. Það er náttúrulega engin von að lögfræðingastóðið og drullusokkarnir bakki.

Að kjósa í Noregi

2011-09-09T16:58:00.001+02:00

Á mánudaginn eru sveitastjórnarkosningar í Noregi. Þar sem ég er norrænn ríkisborgari og búinn að búa lengur en eitt ár í Noregi er ég með kosningarétt í Bergen. Mér hefur alltaf þótt nett einkennilegt að fá að kjósa í landi án þess að vera með ríkisborgararétt þar. Fyrir utan það þá er flokkakerfið allt öðruvísi en á Íslandi og ég hef haft takmarkaðan áhuga á stjórnmálum í Bergen. Maður verður samt að fara og kjósa.

Ég er búinn að taka þrjú próf á netinu um hvaða flokk ég á að kjósa. Ég hef fengið þrjár mismunandi niðurstöður. Þessi próf eru auðvitað tóm tjara og annar hver maður fær út að hann eigi að kjósa norska Framsóknarflokkinn eða Miðflokkinn. Það segir ýmislegt um þann flokk en líklega meira um prófin.

Flokkakerfið er öðruvísi en á Íslandi. Það eru fleiri flokkar í boði, t.d. eru sjö flokkar sem eiga fulltrúa á Stortinget og til viðbótar eru nokkrir örflokkar sem bjóða sig fram. Niðurstaðan í einu prófinu sem ég tók var sú að ég ætti að kjósa Byluftslisten sem er einhver nýr flokkur í Bergen sem ég hafði aldrei heyrt um. Hann er líklega minni en örflokkur og stefnan virðist eiginlega bara snúast um betra loft. Það er reyndar alveg æðislega rosalegt hvað allir flokkarnir ætla alveg geðveikt að gera mikið í umhverfismálum í olíudreifistöðinni Noregi. Það vantar ekki.

Eftir því sem ég kemst næst þá eru flokkarnir í Noregi svona:

Verkamannaflokkurinn: Norska Samfylkingin, bara mun stærri, valdagráðugari og fleiri sem vita hvað þeir eru að gera.

Hægriflokkurinn: Viðskipta- og fjármálaflokkurinn. Uppteknir af skóla. Sjálfstæðisflokkurinn án Evrópuandstæðinganna, Björns Bjarnasonar og pilsfaldakapítalistanna.

Framfaraflokkurinn: Á móti útlendingum, sköttum, boðum og bönnum. Í rökræðum er útgangspunktur fylgismanna flokksins þeir sjálfir nema þegar þeir tala fyrir "flest fólk".

Vinstriflokkurinn: Vinir smáfyrirtækja, umhverfis og dýra. Frekar "líbó" og praktíst lið sem fáir kjósa.

Sósíalíski þjóðarflokkurinn: Nokkurs konar VG en með aðeins fleiri fylgismenn sem búa á þessari plánetu. Allt bandarískt er rangt nema kannski djass.

Miðflokkurinn: Þrýstihópur fyrir landbúnað og sveitavarginn. Vill helst skjóta alla úlfa í Noregi. Systurflokkur Framsóknarflokksins.

Kristilegi þjóðarflokkurinn: Trúarliðið. Vinir Ísraels og röfla mikið um gildi. Finnst gaman að banna ýmislegt en eru að öðru leyti frekar praktískt miðjulið.

Síðan eru nokkrir smáflokkar eins og til dæmis Rautt (kommar sem kalla sig ekki lengur komma), Demókratarnir (hálfvitar og nasistar) og Umhverfisflokkurinn-Grænir ("þetta er búið, hér eftir er það bara umhverfið sem skiptir máli").

Svo er bara að velja.

Nobody puts Baby in a corner

2011-09-02T12:44:00.001+02:00

Ísland mun sigra Noreg í knattspyrnu í kvöld. Ég mun horfa á leikinn á pöbb með nokkrum norskum vinum. Þetta verður norsk-íslensk marínering í mesta bróðerni. Þegar sigurinn er í höfn mun ég hrópa "nobody puts Baby in a corner" og dansa síðan út af pöbbnum.

Heima hjá Gumma Steingríms

2011-08-26T14:12:00.003+02:00

Í vikunni las ég fréttir og umræður um úrsögn Guðmundar Steingrímssonar úr Framsóknarflokknum. Þetta var allt saman ákaflega þjóðlegt og málefnalegt á netinu. Ingvi Hrafn kom sterkur inn ("the crazy is strong in that one") og vænisýkin var eins og hún gerist best í íslenskri umræðu.

Guðmundur er skólabróðir minn úr Menntaskólanum í Reykjavík og spilar í hljómsveit með nokkrum af mínum æskuvinum. Það eru mörg ár síðan ég hef hitt hann og ég óska honum alls hins besta. Á meðan ég var að lesa um úrsögnina og umræðurnar fór ég að rifja upp gamla tíma.

Að sjálfsögðu var pabba Guðmundar, Steingrími Hermannssyni, blandað inn í umræðurnar og gott ef ekki afa hans líka nokkrum sinnum. Þessar kexrugluðu stjórnmálaskýringar og samsæriskenningar hefðu átt að senda mig beint í þunglyndiskast en það gerðist ekki. Ég veit það er fáránlegt og asnalegt en þetta minnti mig bara á eitt eða öllu heldur einn mann, Baldur nokkurn Stefánsson.

Þetta var einhvern tíma á menntaskólaárunum (því miður yfir 20 ár síðan) og ég fór í partí heim til Guðmundar út á Álftanes (leiðrétting: Arnarnes). Foreldrar hans voru ekki heima. Þegar líða tekur á kvöldið (nóttina?) læðist Baldur inn í svefnherbergi húsráðandans. Eftir nokkra stund birtist Baldur klæddur í jakkaföt af Steingrími Hermannssyni. Já, með græna framsóknarbindið og allt saman.

Ég man hreinlega ekki hvernig Guðmundur tók þessu en hef fullan skilning á því í dag ef honum fannst þetta bæði ósmekklegt og ófyndið. Við sem vorum stödd þarna þetta kvöld æptum auðvitað úr hlátri. Maður hafði meira og minna alist upp með Steingrím í sjónvarpinu að tala um alvarlega hluti, eins og að stjórna landi til dæmis. Að sjá Baldur í sömu fötum eitthvað að þykjast var drepfyndið og ógleymanlegt.

Steingrímur og Baldur í sameiningu lengdu líf allra viðstaddra ef kenningin fræga er rétt.

Of stór skammtur af brúnkukremi

2011-08-19T12:35:00.000+02:00

Það er skóli stutt frá þar sem við búum. Hann heitir Rothaugen og er fyrir 8. - 10. bekk eða unglingana. Margunn kenndi þar en er núna bara að vinna við háskólann (UiB). Við erum líka stutt frá miðbænum þannig að það er ekki laust við að ég mæti mörgum unglingum og ungu fólki almennt. Það er oft gaman að fylgjast með tískunni hjá þeim og hvað er inni þessa stundina.

Unglingsstrákarnir eru yfirleitt frekar álfslegir enda margir ekki hættir að vaxa og ekki heldur allir uppteknir af tísku og útliti. Það er miklu algengara að stelpurnar séu með einhvern stíl, sama hvað manni síðan finnst um hann. Það er líka hreinlega mannfræðilega áhugavert að sjá hópa af ungum vinkonum; þær sætustu saman, þær næst sætustu saman og svo koll af kolli. Innan hópsins er síðan stíll og útlit mjög líkt, stundum eins og allur hópurinn hafi verið ljósritaður.

Það er auðvitað eðlilegt að þessar ungu stúlkur séu kannski ekki alveg búnar að ná þessu með að mála sig. Á hverjum degi mæti ég einhverri sem lítur út eins og hún sé að taka þátt uppsetningu áhugaleikhóps á The Night of the Living Dead. Þetta með "less is more" er ekki alveg komið.

Síðan er það fyrirsögnin. Það var auðvitað tóm vitleysa að fara út í þennan bölvaða tölvubransa. Ég hef séð ljósið og svarið er brúnkukrem. Ef Jóhannes vinur minn, doktor í efnafræði, er að lesa þetta þá er ég með verkefnið fyrir hann. Við verðum örugglega forríkir og það besta er að þetta þarf ekki einu sinni að virka almennilega.

Ég sé þær út um allt. Ungar stúlkur og konur svo spaslaðar í framan með brúnkukremi að það er ekki hægt annað en að fá dollaramerki í augun. Það er síðan sér kapítuli að þær verða í raun ekkert brúnar, meira svona appelsínugular eða jafnvel róslitar. Þannig að ekki virðast þessi krem virka mjög vel.

Jói minn, þetta er ákveðið. Við erum orðnir fertugir og það er nú eða aldrei. Þetta getur ekki klikkað. Við erum að fara í brúnkukrembransann.

Viðtal: Djöfullinn sjálfur

2011-08-12T09:02:00.000+02:00

Allt í lagi, þetta er kannski ekki alveg viðtal við þann vonda sjálfan. Þetta er viðtal við konu sem lánaði honum röddina sína í The Exorcist. Já, eða lánaði púkanum eða hvað þetta nú var sem fannst það siðferðilega réttlætanlegt að taka yfir líkama Lindu Blair.

Leikkonan heitir Mercedes McCambridge og hún var mjög hæfileikarík. Hún var líka lengi annáluð fyllibytta og slóst mikið við sína eigin púka. Það er einstaklega "creepy" þegar þessi eldri kona skiptir yfir í frægustu rödd hryllingsmyndana eftir ca. 25 sekúndur í myndbandinu.

Viður fyrir veturinn

2011-08-05T21:15:00.007+02:00

Þegar haustið nálgast þá förum Margunn og ég heim til tengdó, sögum við í hæfilega stóra búta og setjum í poka fyrir veturinn. Þetta vorum við að gera í dag. Að kynda með rafmagni er dýrt í Noregi, sérstaklega yfir kaldasta vetrartímann. Þá er fínt að eiga tengdaforeldra sem eiga jörð með skóglendi.

Þetta þýðir að á vorin eru nokkur tré, yfirleitt birki, söguð í búta og klofinn. Síðan er þessu staflað saman og þurrkað yfir sumarið. Þetta gerum við á einum degi og það er hörkuvinna. Ég er a.m.k. að drepast úr harðsperrum í viku á eftir.

Það er ekki eins mikið puð að saga í búta sem passa í viðarofninn og setja í poka. Viðurinn er miklu léttari þegar hann er þurr. Samt er ég ánægður að vera búinn að þessu. Það er alltaf frekar góður fílingur að kynda í íbúðinni og vita að við gerðum þetta sjálf. Ofninn er líka nýmóðins, vistvænn og brennir hreint. Skóginum er vel við haldið líka að sjálfsögðu.

Þetta er eitthvað annað en á Íslandi þar sem maður bara stjórnar hitanum með að opna og loka gluggum.

Góðar fréttir frá Noregi

2011-07-29T15:50:00.000+02:00

Ég fylgdist aðeins með umræðunni um fjöldamorðin í Noregi á íslenskum netsíðum um síðustu helgi. Gafst reyndar fljótlega upp enda ruglið sem margir settu á prent alveg ótrúlegt.

Mér finnst að margir sem taka þátt í íslenskri umræðu á netinu mættu hugsa sig um tvisvar áður en þeir ýta á "post". Þegar fólk er farið að nota einstök myrkraverk í öðru landi til að réttlæta sínar skoðanir á einhverjum allt öðrum málefnum þá er kominn tími til að slaka aðeins á. Kannski að taka sig aðeins minna hátíðlega.

Fyrr á árinu var sett ansi fínt heimsmet í Noregi. Snillingurinn, ofurhetjan og grunnvatnskafarinn Darren Taylor, betur þekktur sem Professor Splash, setti nýtt heimsmet í magaplaski fyrir utan NTNU-háskólann í Trondheim.

Geirfinnsmálið

2011-07-22T19:22:00.002+02:00

Sé að það er víða verið að ræða Geirfinnsmálið á netinu eftir andlát Sævars Ciesielski. Eins og margir aðrir þá las ég allt sem ég komst yfir um þetta mál fyrir löngu síðan. Mér þótti augljóst þá að þessi málatilbúnaður var tóm tjara.

Ég vissi ekki að til væri vefur með öllum helstu gögnum í málinu. Hef verið að kíkja á þetta aðeins og lesa upphaflegu skýrslurnar úr Keflavík þar sem fram kemur að kona Geirfinns hafi átt elskhuga. Sé líka að á netinu eru sögusagnir um að þessi elskhugi hafi flutt til útlanda fljótlega eftir hvarf Geirfinns og horfið.

Þetta hljómar eins og ansi brjáluð samsæriskenning en hún hefur farið furðu hljótt.

Frí

2011-07-15T13:16:00.001+02:00

Nú eru bara nokkrir tímar eftir.

Áætlun:

1. Kaupa rauðvín og steik á leiðinni heim.
2. Hlusta á tónlist, elda og borða.
3. Gera ekki rassgat.

Betlaragjafarsiðferði

2011-07-08T23:40:00.000+02:00

Í miðborg Bergen má skipta betlurum í þrjá hópa. Það eru dópistarnir, aðallega heróínfíklar, svo sígaunar eða Romanifólk og loks götutónlistarmenn. Ég get ekki útskýrt þetta af neinu viti af hverju ég gef stundum sumum sem betla pening og sumum aldrei.

Fyrir það fyrsta þá gef ég aldrei sígaununum neitt. Ég get bara ekki fengið mig til að gefa fullfrísku fólki pening. Ég geri það örugglega með sköttunum sem ég borga en það er ekki mitt að ákveða einsamall.

Ég gef stundum dópurunum. Það er eitthvað svo sorglegt, sérstaklega á veturna, að sjá þá vera að krókna úr kulda. Ég lýg að sjálfum mér að þeir muni kaupa sér eitthvað að borða.

Þeir sem spila tónlist af einhverju viti úti á götu fá líka stundum pening frá mér. Þetta er hins vegar versti hópurinn. Fólkið er vissulega að vinna fyrir sér en ég get ómögulega gefið nokkrum tónlistarmanni pening sem heldur að það sé góð hugmynd að spila Lambada úti á götu. Mig langar frekar að taka peninginn frá þeim.

Annar í reykleysi

2011-07-01T18:46:00.003+02:00

Þá eru komnir tveir mánuðir síðan ég hætti að reykja. Þetta hefur gengið alveg furðu vel. Enn sem komið er hefur mér ekki langað að slátra öllum leiðindapúkunum á þessari plánetu.

Síðast þegar ég prófaði fyrir 8 árum síðan þá sprakk ég fljótlega. Ég bæði vorkenndi sjálfum mér og gerði mér engan veginn grein fyrir hversu mörg fífl voru í reyklausa heiminum. Allt þetta fólk sem fór í taugarnar á mér. Ég réð sem sagt ekki við fráhvarfseinkennin.

Í þetta skiptið fékk ég töflur frá lækni sem ég byrjaði að gleypa viku áður en ég hætti og svo tók ég þær áfram á eftir. Þær hjálpuðu mér að þola verstu fráhvarfseinkennin. Það fylgdu aukaverkanir, mér svimaði aðeins af þeim. Eftir þrjár vikur hætti ég því að taka þær.

Kannski voru það töflurnar, kannski var ég ákveðnari núna eða kannski var ég eftir u.þ.b. 20 ára farsælan feril í reykingum virkilega tilbúinn að hætta.

Norski kommúnistaflokkurinn

2011-06-24T17:55:00.001+02:00

Ég veit ekki hvort að það sé til kommúnistaflokkur á Íslandi lengur en í Noregi er slíkur flokkur enn til. Þetta er dvergflokkurinn Norges Kommunistiske Parti (NKP). Eins og sést á heimasíðunni þeirra þá er ekki mikið í gangi og síðan lítið uppfærð.

Ég þekki ekki mjög mikið til sögu flokksins en veit samt að hann var mun stærri áður fyrr. Kommúnisminn náði samt aldrei mikilli fótfestu í Noregi og það hjálpaði ekki til heldur að kommúnistum fannst bráðskemmtilegt að standa í klofningi og alls konar súrrealískum rifrildum.

Af hverju er ég að minnast á þetta? 1. maí síðastliðinn skrapp ég niður í miðbæ Bergen. Nei, ég var ekki að fara þangað til að hlusta á ræður eða fara í kröfugöngu. Ég tók einmitt eftir að það voru mjög fáir að taka þátt í slíku. Ég var bara að fara að drekka bjór enda var veðrið mjög fallegt og hægt að sitja úti.

Svo sit ég úti við borð ásamt vini mínum og horfi á hóp fólks stilla sér upp rétt fyrir utan. Þar eru mætt sjö hræður úr NKP með einhverja fána. Einn maður stendur á milli tveggja fána og heldur ræðu. Ég get ekki ímyndað mér að nokkur hafi heyrt hvað hann var að röfla. Þetta tók ekkert langan tíma og svo var samkundunni slitið. Einhver af þeim láta sig hverfa en fjórir kommúnistar setjast síðan á næsta borð og fá sér bjór líka.

Frídagur verkamanna virðist vera orðinn alvöru frídagur hjá kommunum líka. Þeir nenna þessu varla lengur heldur.

Þjóðhátíðarsaga

2011-06-17T13:52:00.003+02:00

Einu sinni fyrir löngu, löngu síðan þegar ég var einhleypur fór ég út að skemmta mér ásamt vinum mínum. Þetta var kvöldið fyrir 17. júní og eftir mikið djamm fór ég heim með stelpu. Hún bjó einhvers staðar í Bústaðahverfinu.

Morguninn eftir var mér refsað fyrir þetta syndsamlega líferni. Ég dröslaðist út úr húsinu alveg að drepast úr þynnku. Það var varla að ég rataði nokkuð í þessu hverfi en mér tókst á endanum að finna stoppustöð. Þar sat ég og beið eftir strætó.

Eftir einhvern tíma fór ég að heyra óhljóð. Fyrir hornið gengur allt í einu heil lúðrasveit og múgur og margmenni á eftir. Öll skrúðgangan glápir á mig þar sem ég stend einn á stoppustöðinni í krumpuðum jakkafötum.

Mér er meinilla við lúðrasveitir.

Nei, ég er ekki á Facebook

2011-06-10T17:01:00.002+02:00

Ég er ansi oft spurður af hverju ég sé ekki á Facebook, vinnandi við tölvur og allt saman. Það er ekki út af því að ég viti ekki af þessu samfélagi eða sé eitthvað sérstaklega á móti Facebook. Það eru nokkrar ástæður fyrir þessu.

Fyrir það fyrsta eru reyndar furðu margir sem einmitt vinna við tölvur ekki á Facebook. Ástæðurnar sem ég heyri úr þeim kreðsum er allt frá ofsóknarbrjálæði til að Facebook sé bara tískufyrirbæri. Eitthvað annað muni koma í staðinn eins og alltaf á netinu og þetta sé orðið algjört prump þegar amma þín er komin þangað inn líka.

Persónulega var þetta einfalt í byrjun. Ég þurfti bara svo innilega ekki eitt í viðbót sem héldi mér fyrir framan tölvuskjá. Nóg er það nú samt. Síðan er það hitt sem ég veit eiginlega ekki hvernig ég á að orða. Ehemm...mig langar ekki að tala við ykkur og vita hvað þið eruð að gera...alltaf.

Eitt það besta við að búa ekki á Íslandi er frelsið. Það eru ekki allir með nefið ofan í mér, skiptandi sér af öllu. Maður getur verið í friði. Ég hef m.a.s. ekki þurft að fara í drepleiðinlega fermingarveislu í mörg, mörg ár. Úff, fermingarveisla, "kill me now". Mig langar ekki að missa þetta frelsi frá afskiptasemi, forvitni og öllum vitleysisganginum á Íslandi. Konan mín er á Facebook. Hún getur séð um að tala við liðið þarna heima.

Um daginn var hún fyrir framan tölvuna og ég sá kunnuglegt andlit á skjánum. Þetta reyndist vera gömul bekkjasystir mín á Facebook. Myndin var stækkuð og hún var þar með manni og fullt af börnum. Fyrrverandi bekkjasystir mín er fertug eins og ég. Á myndinni leit hún út eins og 65 ára kelling. Greinilega langar mig ekkert sérstaklega að sjá ykkur heldur.

Eintala og fleirtala

2011-06-03T14:59:00.003+02:00

Å sparke i en ball = Að sparka í bolta
Å sparke i baller = Að sparka í punginn

Skrítnir þessir Norðmenn.

Gerpla: Íslenskur klíkuskapur

2011-05-27T13:21:00.006+02:00

Þjóðleikhúsið er að sýna Gerplu á listahátíðinni í Bergen. Verkið er leikið á íslensku með norskum og enskum texta á skjá fyrir ofan sviðið. Hvað hefur þetta með mig að gera?

Bergsveinn Birgisson, vinur okkar, þýddi textann yfir á norsku. Hann þurfti einhvern til að lesa yfir hann og fékk Margunn, konuna mína, til að gera það. Síðan þurfti einhvern til að sjá um textavélina og þar sem Margunn er á ráðstefnu þá var ég fenginn í það.

Ég hélt að þetta væri bara að ýta á takka á meðan á sýningunni stóð en því var öðru nær. Þegar ég kom í leikhúsið þá voru ensku og norsku textarnir í tveimur handritum. Þeir áttu að birtast á sama skjá í fjórum línum, tvær efstu á norsku og enski textinn fyrir neðan. Til að gera þetta mögulegt þurfti að splæsa saman textana, brytja þá niður í fjögurra línu búta í röð. Hver lína mátti ekki vera lengri en 32 tákn.

Jeg er Torgeir Håvarsson, den største

kjempen på Island.

I am Thorgeir Havarsson, the biggest

champion in Iceland.

Þetta þurfti að gera með allt leikritið og vista það sem textaskjal fyrir textavélina. Þetta er vægast sagt erfitt og tók mikinn tíma. Klippa og líma, klippa og líma og fá þetta til að stemma. Leikritið var frumsýnt í gærkvöldi og síðasti hluti textans var kláraður í hléinu. Ég hljóp á endanum að textavélinni til að hlaða inn textanum þannig að hægt væri að byrja eftir hlé.

Það hefur verið frekar skrítið að lenda í þessu. Mér var sagt að þetta væri allt undirbúið en það var greinilega eitthvað skipulags- eða samskiptavandamál í gangi. Ég fékk handritin á miðvikudagskvöld og vann við þetta alla nóttina. Fór síðan upp í leikhús um hádegið í gær og hélt áfram. Síðan byrjaði sýninginn kl. 19.30 og ég hlóð inn textanum en átti nokkrar síður eftir. Þær voru settar inn í hléinu og þetta hafðist.

Eftir sýninguna var farið út en ég fór fljótlega heim. Ég náði ekki lengra en upp í sófa og grjótsofnaði. Þetta reddaðist.

Uppfært 29.05.11: Síðasta sýningin var í gærkvöldi og allt gekk vel. Á eftir tók við nokkuð magnað skrall og hér eru tvær myndir.

Ólafur Darri Ólafsson, Stefán Hallur Stefánsson, ég og Björn Thors.

Snillingurinn og sómakonan Ólafía Hrönn Jónsdóttir.

Samræður við gasgrillið

2011-05-20T21:15:00.002+02:00

Í næsta húsi leigja stúdentar. Þannig hefur það verið í mörg ár. Svalirnar hjá okkur snúa að þessu húsi. Mér er drullusama um partíin og hávaðann sem stundum fylgir því að búa við hliðina á þeim. Ef maður velur að búa miðsvæðis í borg þá vinsamlegast haltu kjafti um hávaða. Íbúarnir eru hins vegar með mjög ólíkan smekk á tónlist frá ári til árs.

Þegar sólin byrjar að skína af einhverju viti þá grillum við úti á svölum. Þetta er yfirleitt um helgar og þá byrjar oft gleðin snemma hjá spekingum framtíðarinnar. Karlmaðurinn, sem sagt ég, er þá að grilla og reyna að meta framtíðarmöguleika árgangsins í húsinu á móti út frá tónlistarsmekknum.

Árgangurinn í fyrra var frekar góður. Það var ekki svo mikill hávaði (sem þýðir að þau notuðu einhvern tíma í að lesa) og tónlistarsmekkurinn var fjölbreyttur. Árgangurinn sem er að taka próf núna er hins vegar "fargin iceholes".

Ef einhver les þetta í framtíðinni þá vil ég bara að þið farið varlega með árganginn sem byrjaði í háskólanum haustið 2010.

The Bin Ladens

2011-05-13T18:33:00.000+02:00

Laugardaginn 30. apríl pantaði ég mér bók á netinu. Ég hafði lesið grein um hana og hún fékk góða dóma. Bókin heitir The Bin Ladens og fjallar um fjölskyldu Osama Bin Ladens. Degi seinna var Osama drepinn.

Ætli Sir Alex Ferguson hafi gefið út ævisögu?

Að bæta þjónustuna með því að pirra kúnnana

2011-05-06T14:47:00.001+02:00

Það hafa flestir lent í því á netinu að gluggar spretti upp og maður er beðinn um að svara nokkrum spurningum um vefsíðuna. Stóru tölvuframleiðendurnir, t.d. HP og Dell, eru mjög slæmir í þessu en mörg önnur fyrirtæki gera þetta líka. Það er fljótgert að loka þessum gluggum en þetta er samt pirrandi.

Í mínu starfi þarf ég oft að hafa samband við Telenor, stærsta símafyrirtækið í Noregi. Við erum með þjónustusamning þannig að ég þarf sjaldan að bíða lengi í símanum. Þjónustan hefur verið fín - svo framarlega sem enginn á skurðgröfu hefur eyðilagt símalínu þá er hlutunum reddað fljótt og örugglega.

Því miður virðist þetta stóra fyrirtæki þjást af mikilli minnimáttarkennd. Í hvert skipti sem ég hef samband við Telenor þá er hringt í mig seinna sama dag frá einhverju allt öðru fyrirtæki. Þetta eru bévítans markaðsrannsóknirnar. Það þarf auðvitað að spyrja hvað mér fannst um þjónustuna og hvort ég sé ánægður. Mig langar auðvitað að æpa að ég hafi verið hæstánægður áður en þau hringdu.

Í gær þurfti ég tvisvar að tala við Telenor og í bæði skiptin voru málin leyst fljótt. Módem, línur og allt heila klabbið virkaði og var sett upp á réttan hátt. Ég var rétt í þessu að svara fimmta símtalinu í dag frá markaðsfyrirtækinu. Þau eru greinilega með snarruglað kerfi því ég var auðvitað búinn að svara þeim í gær og hélt ég væri laus.

Það er ótrúlega pervertalegur fyrirtækjarekstur að leggja sig fram við að gera ánægða kúnna óánægða og pirraða. Nútíminn er trunta.

Kæru brúðhjón

2011-04-29T14:56:00.003+02:00

Ég ætla að gera tilraun. Hún felst í því að reyna að sleppa algjörlega við að lesa, sjá eða heyra fréttir af ákveðnu brúðkaupi í dag og um helgina. Margur hefði sagt þetta ómögulegt, bara ekki hægt. Ég ætla samt að reyna. Mig langar svo innilega ekki að heyra meira um þetta.

Gangi ykkur samt vel.

Magnús Eiríksson

2011-04-22T13:59:00.001+02:00

Ég er staddur í Sandane heima hjá tengdó. Nojararnir farnir á skíði að sjálfsögðu, jafn óskiljanlegt og það rugl er allt saman. Ég sit hérna í rólegheitunum og les ævisögu Magnúsar Eiríkssonar tónlistarmanns. Sú bók er algjör gargandi snilld.

Þegar Margunn kemur heim úr skíðaferðinni ætla ég að klappa henni á rassinn og segja "áfram Ísland!"

Vinurinn

2011-04-15T23:05:00.000+02:00

Ég er seinn í dag. Það var brjálað að gera í vinnunni og síðan fórum við á tónleika í Grieghallen. Eftir tónleikana fórum við á krá með nokkrum vinum.

Þegar ég var að spjalla við vinkonu okkar frá Ástralíu þá sáum við stóra náungann í vinahópi á næsta borði fara. Hann dregur með sér hina í hópnum þótt það sé augljóst að þeim langar ekkert að fara. Ástralska vinkonan er fljót að hvísla orðið "asshole". Sá stóri gengur út en einn af farþegunum er stöðvaður af stelpu. Farþeginn er vinalegur, kurteis og virkar í lagi. Hann róar hana niður á meðan augun hennar fylgja leiðtoganum. Hún sér að sjálfsögðu ekki hvaða mann hún hefur fyrir framan sig. Vinurinn huggar en hún horfir framhjá honum. Allt þetta er auðvelt að lesa.

Áströlsk vinkona: "He is right in front of you, you fucking asshole".

Icesave

2011-04-08T10:55:00.005+02:00

Dilbert tilfinningin

2011-04-01T12:47:00.008+02:00

Það kemur stundum fyrir á fundum að ég fæ það sem ég kalla Dilbert tilfinninguna. Mér finnst eins og ég sé staddur í teiknimyndasögunum um Dilbert. Þetta gerist t.d. þegar einhver millistjórnandinn finnur upp eitthvað stórkostlegt skrifræði í kringum einfaldan hlut. Tilgangurinn með skrifræðinu er síðan auðvitað að millistjórnandinn sjálfur geti búið til eitthvað í Powerpoint fyrir næsta fund. Eftir það tekur persónan sem elskar sína eigin rödd til máls.

Það sem er þó allra verst er þegar ég þarf að vera viðstaddur á svona "team-building" fundum. Þá kemur einhver eiturhress ræðumaður og þylur upp nýjustu innantómu frasana um samstarf og hvernig maður getur orðið betri starfsmaður. Þá skil ég algjörlega allt sem höfundur Dilberts fjallar um. Það er svo ævintýralega leiðinlegt að hlusta á svoleiðis bull að ég myndi frekar hlusta á Celine Dion plötu í heilan dag.

Síðast þegar ég þurfti að hlusta á svona náunga þá læddist einn vinnufélagi minn út úr salnum á meðan. Þegar pyntingunum lauk þá sagði hann að það var annað hvort að fara út eða berja manninn í klessu með hafnaboltakylfu. Ég hugsaði bara um Dilbert á meðan.

Sígild norsk rifrildi

2011-03-25T16:19:00.002+01:00

Norðmenn eiga nokkur sígild rifrildi sem dúkka upp í umræðunni með jöfnu millibili. Þrátt fyrir að ég hafi bara búið í Bergen í 13 ár þá hef ég séð og heyrt margar umferðir af þessum rifrildum í fjölmiðlum. Ég kann orðið utanbókar flest rökin sem maður heyrir.

Í fyrsta sæti í norskum rifrildum er án efa rifrildið um hvort skrifa eigi norsku á bókmáli eða nýnorsku. Það eru mun fleiri sem skrifa bókmál og mörgum af þeim finnst fáránlegt að þurfa að læra nýnorsku í skólum. Það er ekki sagt opinberlega en bókmálsliðinu gremst að þurfa að læra nýnorsku sem aðallega sveitavargurinn notar. Þau nota önnur rök en þar liggur hundurinn grafinn.

Um þetta mál geta Norðmenn rifist þangað til þeir verða grænir í framan. Fyrir einhverjum árum brutust meira að segja út fjöldaslagsmál á fundi hjá Vestmannalaget sem berst fyrir ákveðinni tegund af nýnorsku. Greinar í norskum blöðum í ætt við Velvakanda í Mogganum eru fullar af pirringi út af þessum deilum. Ef manni langar að æsa upp Norðmann þá er bara að brydda upp á þessu samtalsefni og kannski skíta út eina og eina mállýsku líka.

Annað sætið í norskum rifrildum skipar rifrildið Osló gegn öllum hinum í Noregi. Fólk frá Osló er almennt steikt og án persónuleika. Það getur talað í klukkutíma án þess að segja í raun nokkurn skapaðan hlut. Konur þar virka geldar eins og sálin hafi verið ryksuguð burt úr líkama þeirra. Karlarnir eru allir með sauðslegt hár og persónuleika sem segir ekkert nema kannski að vissar grunsemdir vakna um að þeir séu á leiðinni heim að saga í sundur lík. Sjálf borgin er síðan ljót nema fyrir þá sem finnst bara andskoti gaman að gúffa í sig hörð eiturlyf og spjalla við vændiskonur.

Tré á vesturlandi er áhugaverðara en allt í Osló!

Samstæðir útivistargallar og uppbuxur

2011-03-18T10:13:00.002+01:00

Ég fór í gönguferð um daginn. Leiðin lá um veg sem er alveg upp við eitt af fjöllunum sem umlykja Bergen. Þetta er vinsæl gönguleið þar sem maður mætir fullt af fólki. Sumir að ganga, sumir að hlaupa og aðrir að hjóla. Það er þarna sem maður mætir þeim. Pörunum í samstæðu útivistargöllunum.

Það er eitthvað rangt við pör sem ganga um í samstæðum útivistargöllum þótt það sé erfitt að útskýra nákvæmlega hvað það er. Allir hafa heyrt að eftir langt samband fara pör að líkjast hvort öðru upp að vissu marki. Það er allt í lagi en samstæðir útivistargallar er tákn um að persónueinkenni beggja hafa bráðnað saman í eina persónu út á við. Fyrir utan hvað þetta er steikt þá er þetta líka örlítið eins og úr einhverri hryllingsmynd. Ef þetta hljómar ótrúlega þá er bara að kíkja til Noregs í sumar og tjalda einhvers staðar. Þá mun birtast par í næsta tjaldi í samstæðum krumpugöllum.

Til er annar merkilegur og alþjóðlegur þjóðflokkur í þessu samhengi. Út um allan heim rekst maður á þennan þjóðflokk, fólk af öllum stærðum og gerðum og alls konar á litinn. Ég er að tala um uppbuxurnar. Þetta fólk sem stolt horfir á heiminn, gefur skít í allt sem heitir mitti og girðir buxurnar langt upp á maga. Uppbuxurnar hafa dreift sér um heiminn eins og njósnarar sem bara bíða eftir því að fá merkið.

Bíðið bara. Einn daginn munu uppbuxurnar og fólkið í samstæðu útivistargöllunum fá merkið og reyna að taka yfir heiminn. Þetta verður mjög blóðugt.

Sigurjón 1961-2011

2011-03-11T14:29:00.002+01:00

Sigurjón bróðir lést 22. febrúar eftir að hafa fengið heilablóðfall. Hann varð 49 ára gamall og var jarðaður síðasta föstudag í Reykjavík. Hann var forstjóri hjá Containerships í Helsinki og lætur eftir sig eiginkonu og tvö börn.

Það sem honum þótti skemmtilegast voru helgarnar með fjölskyldunni. Hann las mikið, sérstaklega þótti honum gaman af stjórnmálasögu. Sigurjón varð mjög flínkur að elda eftir að hann eignaðist fjölskyldu. Þá vildi hann helst gera það einn og í friði. Við töluðum oft um þessa hluti í síma seint á föstudagskvöldum. Hann drakk te og koníak, ég kaffi og viskí.

Sigurjón var mjög traustur og ábyrgðarfullur. Byrjaði sem messi, varð síðan háseti og loks stýrimaður. Síðan tók hann MA-próf í hagfræði og MBA í Shipping Logistics. Vann á Íslandi, í Rússlandi og síðast í Finnlandi. Var orðinn forstjóri í 500 manna fyrirtæki.

Uppáhaldsleikarinn hans var Clint Eastwood með Gene Hackman í öðru sæti. Sigurjóni fannst líka Charles Bronson vera vanmetinn leikari. Hann var á því að The Outlaw Josey Wales væri besta myndin með Clint. Ég mótmælti þessu alltaf og sagði að ekkert jafnaðist á við The Good, the Bad and the Ugly. Mér þótti Bronson ekkert vanmetinn heldur með sitt stífa andlit og stirða brosið. Ég vissi líka að hann var bara að grínast með þetta atriði.

Uppáhaldsorðið um menn og konur sem hann hafði lítið álit á var drullusokkur. Hann notaði talsvert það orð eftir hrunið. Sigurjón var reyndar búinn að segja mér að krónan myndi verða ónýt, það yrðu langar raðir eftir mat og allt færi í steik. Ég trúði honum ekki alveg enda var þetta löngu fyrir hrun. Hann sagði beint út að Davíð Oddsson væri klikkaður þrátt fyrir að vera til hægri sjálfur. Ég las "málgagnið" í síðustu viku og er sammála.

Hvað á manni svo að finnast þegar Sigurjón er farinn? Ég sakna hans. Fyrir utan að trúa þessu varla þá langar mig eiginlega bara að segja andskotans helvítis.

Fyrir Sigurjón bróður

2011-02-25T07:00:00.001+01:00

Skíðadraslið enn og aftur

2011-02-18T15:00:00.001+01:00

Það voru læti í vinnunni í dag. Allt í einu varð netið svo hægvirkt að rólegasta fólk var að verða brjálað. Í fljótu bragði virtist allt kerfið í lagi og menn bara klóruðu sér í hausnum. Það var síðan eldgamall skápur í tölvubransanum sem fattaði hvað vandamálið var.

Sökudólgurinn var sérnorskt vandamál, heimsmeistaramótið í skíðaíþróttum. Það voru greinilega svo margir að svíkjast um í vinnunni og horfa á eitthvað skíðarugl á netinu að línurnar þoldu ekki álagið.

Hatur mitt á skíðaíþróttum varð ekki minna í dag.

Að svindla í röðinni

2011-02-11T20:40:00.002+01:00

Ég þurfti að fara til Trondheim á fund á miðvikudaginn. Á flugvellinum var talsvert löng röð fyrir framan öryggishliðið. Á meðan ég beið þá sé ég mann sem gengur framhjá öllum og fer beint að færibandinu. Það var engin sem sagði neitt en ég sá að allir tóku eftir þessu.

Svo var komið að mér og ég lendi á eftir honum. Af einhverjum ástæðum ákvað ég að segja eitthvað, ekki bara þegja og bölva í hljóði. Ég sagði ósköp rólega að ég hefði áhuga á að vita hvernig heilinn hans virkaði. Af hverju taldi hann að það væri í lagi fyrir sig að svindla í röðinni og ganga framhjá 40-50 manns?

Hann leit á mig með fyrirlitningu og ætlaði að fara að segja eitthvað. Þá heyrist mjög róleg og kennaraleg rödd. Það er maður sem stendur fyrir aftan mig sem hafði heyrt spurninguna. Hann segir að hann geti svarað spurningunni minni.

"Det er fordi han er en idiot."

40 ára í Prag

2011-02-04T08:55:00.001+01:00

Ég varð fertugur í gær. Núna er ég staddur í Prag að "fagna" þessum áfanga. Þetta gæti að sjálfsögðu allt saman verið verra. Ég er þrátt fyrir allt í ágætum málum.

Samt er þetta fjári leiðinleg tilhugsun.

CODE RED: Árni Johnsen talar í útlöndum!!!

2011-01-28T12:32:00.001+01:00

Ég vil hér með benda Íslendingum á að það er verið að vitna í Árna Johnsen í erlendum blöðum. Hann er að leggja til lausnir í máli sem allir í Noregi hafa verið að rífast um í margar vikur. Ég endurtek: Árni Johnsen er að tala í erlendum fjölmiðlum.

Upp á síðkastið hefur verið bent á að Íslendingar séu ekki sammála um nokkurn skapaðan hlut. Ég er með einfalda tillögu. Getum við ekki orðið sammála um að það sé stjarnfræðilega vond hugmynd að Árni Johnsen tali við erlenda fjölmiðla. Ég vil að sjálfsögðu ekki banna honum það, bara að við hin séum sammála um að það sé fjallvitlaus hugmynd.

Ísland drullar yfir Noreg

2011-01-21T14:37:00.000+01:00

Það var bara ansi gaman í vinnunni hjá mér í dag.

Hlaðvarpskappganga

2011-01-14T09:15:00.004+01:00

Ég hef alltaf verið mjór og horaður. Þetta er á sinn hátt heppni því ég hef alltaf getað borðað og drukkið eins og svín ef því er að skifta. Bruninn í mínum líkama sér alveg um þetta virðist vera. Þar sem ég á stutt í fertugt er kannski við hæfi að nefna að bræður mínur, báðir eldri en ég, hafa bent mér á að einmitt eftir fertugt muni þetta breytast. Matur og bjór fara að mynda bumbu.

Að vera mjór gerir það að verkum að áhugi á líkamsrækt er ekki mikill. Mér hefur einhvern veginn fundist að ég þurfi ekki á henni að halda. Það er auðvitað þvæla og sjálfsblekking er listform og allt það. Það eru komin nokkur ár síðan ég var síðast með kort í líkamsræktarstöð. Mér fannst allt í lagi að fara þangað og hlaupa á bretti en ég hataði, virkilega hataði tónlistina sem var spiluð þar. Kannski valdi ég bara vitlausan stað en ég hefði endað hjá geðlækni ef ég hefði þurft að hlusta meira á þetta viðbjóðslega heilalausa Ibizapopp sem var alltaf í gangi þar.

Það er hér sem hlaðvarp eða "podcasts" koma til sögunnar. Það er hægt að fara í gönguferð og hlusta á eitthvað af viti. Konan mín kenndi mér þetta. Allt verður einfaldara og skemmtilegra við að hreyfa sig ef maður bara er með eitthvað gott að hlusta á. Því miður, ég hafði bara ekki fattað þetta. Núna er ég sem sagt farinn að fara í gönguferðir reglulega og hlusta þá á eitthvað á símanum mínum sem ég hef náð í á netinu. Allt í einu er ég búinn að labba hratt í klukkutíma án þess að taka eftir því bara af því að ég er að hlusta á eitthvað áhugavert.

Ég næ til dæmis í efni frá BBC, RÚV og NRK og síðan er ég búinn að finna alls konar ókeypis útvarpsþætti annars staðar líka. Þetta eru gamanþættir, fréttatengt efni, saga, viðtöl og þættir um menningu. Hér er smá listi yfir góða þætti fyrir aðrar mjónur sem þurfa frískt loft og smá hreyfingu. Ég veit ekkert hvað er best fyrir ykkur fitubollurnar. Ég er ekki enn orðinn fertugur.

BBC - Friday Night Comedy

NRK - Verden på lørdag

RÚV - Spegillinn

BBC - Americana

The Times Online - The Bugle

NPR - Wait Wait, Don't Tell Me!

Earwolf - Comedy Death Ray

BBC - Global News

Verulega veikur maður

2011-01-07T16:23:00.003+01:00

Þetta er grínistinn Seth Morris að leika Bob Ducca í útvarpsþættinum Comedy Death Ray. Bob Ducca er mjög veikur maður. Hér telur hann upp alla sjúkdómana sem hrjá hann.

Punktar úr Íslandsferð

2010-12-31T14:50:00.002+01:00

Búinn að fá mér kókómjólk, túnfiskssalat og hangikjötssamloku frá Sóma. Heimsókn á Bæjarins bestu auðvitað líka.
Einhver brjálaður maður keyrði okkur næstum niður á Laugaveginum. Við vorum upp á gangstétt.
Búinn að fara í sund á næstum hverjum degi.
Búinn að hitta marga gamla vini og talsvert af eldgömlum vinum líka.
Búinn að ræða Hrunið nokkrum sinnum. Niðurstaðan er að þetta hafi verið mistök og þetta með Hummerinn algjör vitleysa.
Að lesa fréttir frá Íslandi frá útlöndum gefur ekki alveg rétta mynd af hlutunum. Það er mjög margt jákvætt í gangi líka, t.d. virðist íslensk hönnun í mikilli sókn.
Í einni sundferðinni fór eldri maður að taka armbeygjur fyrir framan heita pottinn. Það hefur orðið fjölgun í sílikonbrjóstum.
Hef hitt menn sem segja "blessaður" og nokkra sem segja "blassaður".

Lopalúðaskapur og jólakveðja

2010-12-24T13:05:00.001+01:00

Það var gaman að labba um í miðbænum í gær. Við komum til Íslands á miðvikudag eftir talsvert rugl með flugið. Við vorum á endanum send í gegnum Köben en fengum sæti fremst í flugvélinni í staðinn. Þegar við vorum að lenda þá komst ég að því að Sigurjón bróðir var nokkrum sætum fyrir aftan mig. Hinn bróðirinn, Egill Már, kom síðan aðeins seinna með vél frá London. Þetta er orðið hálf einkennilegt að við erum allir búsettir í útlöndum núna. Einn í Helsinki, einn í Abu Dhabi og ég í Bergen.

Í gær kláruðum við síðustu jólagjafirnar og borðuðum á Horninu. Langt síðan ég hef komið þangað. Það eru tvö ár síðan ég var heima síðast. Það er eitt mjög jákvætt sem við tókum eftir. Mér fannst núna eins og ég væri kominn til Íslands. Hrunið og allt það hefur a.m.k. breytt einu. Það var frábært að sjá allt þetta fólk í íslenskum fötum. Lopapeysur út um allt og ungt fólk með lúðalegu lopahúfuna eins og ekkert væri sjálfsagðara. Það er eitthvað fallegt við þá tilhugsun að "lúðalúkkið" sé í fínu lagi aftur.

Gleðileg jól.

Hrunið (ég meina alvöru hrun)

2010-12-17T12:20:00.009+01:00

Húsið sem ég bý í er að hrynja. Í dag var Bergen dæmt til að greiða húsfélaginu NOK 68 milljónir (ca. ISK 1.3 milljarður) og til viðbótar öllum íbúum mismiklar skaðabætur. Hrunið hjá mér er út af göngum sem borgin gróf undir húsið en það leiddi til þess að grunnvatnið sökk og undirlagið með. Húsið skemmdist gríðarlega, varð skakkt og sprungur mynduðust út um allt. Íbúar í tveimur stigagöngum urðu að flytja út vegna hættu á algjöru hruni. Á tímabili leit út fyrir að við myndum tapa öllu.

Margunn og ég keyptum íbúðina í maí 2003. Þetta er gömul bygging í miðborg Bergen og við vorum hæstánægð. Verðið á íbúðum í hverfinu hækkaði hratt á næstu árum á eftir þannig að við héldum að við hefðum gert mjög góð kaup. Árið 2008 átti að gera upp og lagfæra bygginguna. Fyrirtækið sem sá um matið kom síðan með sínar niðurstöður í mars 2009. Í stuttu máli voru þær að byggingin væri að hrynja, væri að hluta til stórhættuleg að búa í og líklega þyrfti að rífa "hjallinn".

Íbúar í 36 íbúðum gátu misst allt sitt. Þetta varð síðan að martröð þegar tveir stigagangar voru rýmdir vegna hættu á hruni. Það fólk varð að leigja sér íbúð og borga af húsnæðislánum líka. Margunn og ég sluppum sem betur fer við það.

Þegar málið var rannsakað betur kom í ljós að löng og breið göng fyrir skólp lágu undir byggingunni. Þau höfðu verið grafin 1997-98 og ollið því að grunnvatnið sökk. Ég er ekki jarðfræðingur en veit núna að það er "freeeekar" mikilvægt að hús liggi á sterkum grunni. Yfirvöld í Bergen voru ekki á því að hér væri um nokkurt samhengi að ræða. Samkvæmt þeim var það eðlilegt að rúmlega 80 ára gömul bygging sykki niður í jörðina allt í einu.

Húsfélagið fór í mál við borgina og réttarhöldin enduðu í nóvember. Í dag kom síðan jólagjöfin þegar dómurinn var birtur. Rétturinn féllst á nær allar okkar kröfur þrátt fyrir að skaðabæturnar væru lægri en við vildum fá. Það bjóst svo sem engin við því heldur að rétturinn mundi fallast á að greiða fyrir nýja bygginu. Þá myndum við allt í einu vera með splunkunýja íbúð á besta stað í bænum sem væri miklu meira virði en sú gamla án skemmda. Skaðabæturnar virðast í fljótu bragði vera rétt reiknaðar þannig að allir íbúar fá skaðabætur sem eru svipaðar og virði íbúðana í dag ef engar skemmdir hefðu orðið.

Það er fundur seinna í dag með lögfræðingnum og sérfræðingunum sem hjálpuðu okkur. Þetta var dómurinn frá undirrétti og það getur vel verið að Bergen muni áfrýja. Siðan er líka spurning hvað verður gert með bygginguna, hvort það verður byggt nýtt, allir verði borgaðir út eða hvort reynt verði að gera við hana (ólíklegast).

Það er búið að vera frekar stressandi að hafa þetta hangandi yfir sér. Margunn og ég rífumst sjaldan og það er líklega út af því að fyrsta íbúðin sem við bjuggum í saman var 13 fermetrar. Þá er hreinlega ekki pláss til að rífast. Það var möguleiki á að við þyrftum að leigja slíka íbúð aftur og halda áfram að borga af húsnæðisláninu. Við hefðum lifað það af en það hefði auðvitað þýtt bölvað basl í mörg ár.

Við erum búin að ákveða að fá okkur belgískan jólabjór í kvöld, mér finnst við eiga það skilið eftir allt þetta rugl. Ég læt það fylgja með að í 13 fermetra íbúðinni sprakk sprengjan eitt kvöldið og það lá við slagsmálum þegar við loksins rifumst í fyrsta sinn. Við vorum að ræða landbúnaðarpólitík.

Uppfært: Norska ríkissjónvarpið var með frétt um málið í aðalfréttatímanum í kvöld.

Góður dagur

2010-12-10T13:55:00.000+01:00

Í dag fékk ég stöðuhækkun. Ekkert rosalegt en stöðuhækkun samt. Ég skrúfaði afturrúður í bíla en hér eftir sé ég um framrúðurnar ef svo mætti segja. Þetta voru fínar fréttir á föstudegi. Á eftir er síðan jólaglögg.

Kannski ég vinni í happdrættinu eftir matinn líka?

Viltu læra að bölva?

2010-12-03T14:23:00.004+01:00

Þegar ég var í Valhúsaskóla hét skólastjórinn Ólafur Óskarsson. Han veitti mér og eflaust fleirum eftirfarandi leiðsögn: Það er bæði ósiður og ókurteist að bölva en ef þið á annað borð teljið ykkur þurfa að gera það þá gerið það á íslensku. Ekki segja "shit" eða "fuck".

Á þeim tíma skildi ég hann alveg en það var bara svo drepfyndið að sjá og heyra eldri mann í jakkafötum segja "shit" og "fuck" í skólastofunni. Ég hef engu að síður reynt eftir bestu getu að fara eftir þessari reglu. Ég bý hins vegar ekki á Íslandi og tala bara íslensku heima hjá mér.

Ég bölva stundum á norsku en nota þá bara frekar veik bannorð. Norðmönnum bregður ekkert þótt maður segi "faen" eða "satan". Það eru auðvitað til mörg sem eru miklu verri en líka veikari. Tengdamamma myndi aldrei segja "faen" og hvað þá "satan". Hún segir "søren" sem er auðvitað fáránlegt bannorð.

Annars man ég eftir einhverri konu í sjónvarpinu sem var búinn að rannsaka bölv í mörg ár. Hún sagði að Norðmenn væru allt að því vanþróuð þjóð þegar kemur að bölvi, t.d. ef þeir bera sig saman við Ítali. Þeir eiga víst að vera ægilegir meistarar í að bölva. Það er að vísu undantekning á þessu. Íbúar Norður-Noregs geta virkilega spilað í meistaradeildinni í bölvi.

Hér fyrir neðan er upptaka úr heimahúsi. Þetta er ein af fyrstu upptökunum sem breiddist út um allt á netinu í Noregi. Þetta er einhver maður frá Norður-Noregi að reyna að gera við þvottavél og í stuttu máli þá trompast hann gjörsamlega. Sonur mannsins tók þetta upp og gerði hann frægan um allan Noreg. Það skiptir í raun ekki máli þótt maður kunni ekki bofs í norsku. Þetta er andskotans bölv.

Versta starf í heimi

2010-11-26T16:02:00.003+01:00

Í morgun var ég að hlusta á viðtal á BBC World Service við náunga sem heitir Mohamed Nur. Hann var beinlínis kynntur sem maðurinn með versta starf í heimi. Mohamed Nur er nefnilega borgarstjóri í Mogadishu, höfuðborg Sómalíu. Það hlýtur að vera þokkalega niðurdrepandi. Já eða það gildir a.m.k. ef honum tekst að halda lífi. Hér er hægt að sjá annað viðtal við hann.

Jón Gnarr getur ekki kvartað mikið.

Kynfræðsla í Noregi: Taka II

2010-11-19T16:39:00.003+01:00

Það kannast líklega flestir við tilfinningu sem mætti kalla ég-hef-séð-þessa-mynd-áður. Ég er ekki að tala um déjà vu heldur frekar eitthvað úr einkalífinu eða fyrirbæri í fjölmiðlum þar sem manni finnst að maður kunni allt handritið fyrirfram.

Eitt dæmi frá Noregi eru rökræður í sjónvarpi milli forsætisráðherrans, Jens Stoltenbergs, og Siv Jensens, sem er formaður Framfaraflokksins. Þær eru alltaf svo steingeldar og niðurdrepandi vegna þess að þau eru alltaf að segja það sama aftur og aftur. Þau eru alltaf í sömu hlutverkunum og það kemur ekkert á óvart.

Ég er í raun handviss á því að ég gæti skrifað nokkuð nákvæmlega fyrirfram hvað þau muni segja. Þetta er kannski vont dæmi. Mér sýnist að fjölmiðlaspekinganir sem mata stjórnmálamennina á þessum innantómu frösum séu búnir að eyðileggja kappræður í flestum löndum.

Síðsumars fór norska ríkissjónvarpið, NRK, að auglýsa haustdagskrána. Einn þátturinn var frumsýndur fyrir stuttu síðan og heitir Trekant. Þetta er víst nútímalegur þáttur um kynfræðslu fyrir ungt fólk. Mér er alveg sama um þennan þátt og hef ekki séð neitt af þessu. Hins vegar eru viðbrögðin og umræðan mjög kunnugleg. Strax í haust vissi ég hvað væri á leiðinni.

Úti í búð sér maður kúkablöðin Dagbladet og VG með forsíður með mjög "ljóðrænum" vísunum í kynlíf. Það er þeirra umfjöllun um þennan blessaða kynfræðsluþátt og kemur svo sem ekkert á óvart. Síðan eru það umræðuþættirnir í sjónvarpi og útvarpi þar sem auðvitað er búið setja Herra Öfgakristin Klikkhaus í einn stól og Frú Lesbíu F. Líbóyfirsig í hinn stólinn.

Svo koma umræðurnar sem eru jafn frumlegar og Police Academy 6. Ég hef því miður séð hana.

Skíðaganga er fyrir rugludalla

2010-11-12T16:35:00.002+01:00

Núna er vertíðin að fara í gang hjá norska skíðagöngupakkinu. Þetta mengar íþróttafréttirnar öll kvöld og bráðum fara fastir dagskrárliðir í sjónvarpi að falla niður þegar mótin byrja. Þegar ég sé þetta í sjónvarpinu þá hugsa ég alltaf til orða Kolbeins kafteins úr Tinni í Tíbet: "Ég vildi fremur slétta úr fjöllum."

Þetta er auðvitað frekar ósanngjarnt. Ef þetta væri fótbolti þá myndi ég ekki kvarta þótt flest annað hyrfi af dagskránni, a.m.k. í einhvern tíma. Að mínu mati eru bara til þrjár alvöru íþróttir í sjónvarpi. Fótbolti, handbolti og í neyð körfubolti. Aðrar íþróttir eru fyrir ruglað fólk.

Kvöldið er annars skipulagt. Litla liðið í Bergen, Løv-Ham, er komið í umspil um sæti í norsku úrvalsdeildinni. Þeir spila við Fredrikstad í kvöld og leikurinn er í beinni á NRK 2. Bjór og fótbolti heima hjá mér á meðan ruglað lið bölvar út af því að Dagsnytt 18 fellur niður.

Með konur í farangrinum

2010-11-05T16:30:00.001+01:00

Ég er fastagestur á pöbb. Það tekur mig u.þ.b. 12 mínútur að labba þangað og á nóttu sem degi hef ég aldrei verið hræddur að ganga um í miðbænum hér í Bergen. Þetta er gömul borg og miðbærinn er fullur af mjög þröngum götum með tréhúsum sem er eitt af því sem gerir hana fallega. Það þýðir ekki að allt sé fallegt sem gerist þar.

Nauðganir er framdar í Bergen eins og annars staðar. Á tímabili fyrir nokkrum árum var óvenju mikið um að ráðist væri á konur og þeim nauðgað í þessum þröngu götum. Sem betur fer náði lögreglan í rassgatið á einhverjum af þessum ógeðum. Þrátt fyrir það skil ég vel að margar konur séu óöruggar með sig þegar þær eru á leið heim á nóttunni. Réttara sagt þá skil ég það núna.

Þegar ég geng heim frá pöbbnum liggur leiðin fyrst um frekar breiða og venjulega götu þar sem margir eru á ferli. Út frá henni liggur frekar mjó göngugata með mörgum enn mjórri hliðargötum og skúmaskotum. Það tók mig smá tíma að taka eftir því að mjög oft þegar ég beygði inn í þessa hliðargötu þá gengu oft konur nokkrum skrefum á eftir mér, konur sem voru einar á ferð.

Þegar ég var orðinn fullviss á því að ég væri ekkert að ímynda mér neitt þá nefndi ég þetta við Margunn. Fyrir það fyrsta sagðist hún aldrei ganga ein í gegnum þessa götu að nóttu til. Síðan útskýrði hún fyrir mér að þetta væri ósköp eðlilegt og fannst hálf skrítið að ég fattaði þetta ekki. Konurnar væru "farþegar". Þegar þær þurfa að ganga einar um nótt í gegnum svona götu þá líta þær í kringum sig fyrst og ganga síðan nokkrum skrefum á eftir karlmanni sem er "eðlilegur".

Jæja, ég er a.m.k. eðlilegur. Samt er þetta eitthvað svo sorglegt allt saman.

Getraun: Karl eða kona á Pressan.is?

2010-10-29T09:00:00.002+02:00

Ég hef oft tekið eftir því bæði í norskum og íslenskum blöðum hversu mikill munur er á efnistökum eftir kyni hjá föstum pistlahöfundum. Það eru að sjálfsögðu undantekningar á þessu en almennt skrifa konur til dæmis mun meira um útlit, sambönd, börn og heilbrigðismál en karlar. Þetta eru oftast kölluð mjúk mál, hvort sem það er satt eða ekki. Karlar skrifa miklu oftar um stjórnmál, viðskipti, utanríkismál og margir þeirra eru að sjálfsögðu sérfræðingar í öllu mögulegu.

Ég man alltaf eftir umræðu í útvarpi hér í Noregi þar sem tvær konur, önnur fjölmiðlafræðingur og hin blaðakona, voru að ræða kynjaskiptingu meðal þeirra sem rætt er við í fjölmiðlum. Fjölmiðlafræðingurinn sagði að niðurstöður margra rannsókna sýndu fram á að miklu oftar væru tekin viðtöl við karla en konur. Ég man ekki prósentuna en ég man eftir svarinu.

Blaðakonan sagði að þetta væri allt satt og rétt en á þessu væri einföld skýring. Hún gæti hringt í 10 konur og engin þeirra vildi segja neitt um málið opinberlega en fyrsti karlinn sem hún talaði við væri strax til í að spjalla. Hún bætti svo við þeirri óborganlegu setningu að karlmenn væru bara almennt miklu meira til í það en konur að ræða um hluti opinberlega sem þeir hefðu ekki hundsvit á. Norskur grínisti (karl) orðaði það svona: "Ég veit í rauninni ekkert um þetta mál en get samt alveg talað um það með alvarlegri röddu."

Ástæðan fyrir því að ég nefni þetta er vefritið Pressan. Þar virðist "almenna reglan" heldur betur vera í gangi. Vinstra megin á síðunni eru nöfn, myndir af pistlahöfundum og fyrirsagnir. Hérna eru nokkrar fyrirsagnir af handahófi og þið megið geta hvort það var karl eða kona sem skrifaði pistilinn. Færið músina yfir fyrirsögnina til að sjá svarið.

Sögur af geðdeild VII: Mér er að batna

Sammála Hreyfingunni

Framleiðni lækna

Ofbeldissambönd – Líkamlegt ofbeldi

Ofdekur eða kreppa?

"...Pabbi, mér kemur ekkert við hvað þú gerir í svefnherberginu"

"Þú er bara leikfang!"

Furðufréttastofa RÚV og slitastjórnin

Stjörnutúr til Capri á Ítalíu

Hættur framundan

Hvernig væri að lesa eins og eina stjórnmálaskýringu frá Ásdísi Rán Gunnarsdóttur? Hvað á að gera með Icesave, Klara Arndal? Ég hvet hér með Ólaf Arnarson í mestu vinsemd að skrifa pistil um notkun sína á snyrtivörum. Er það skafa eða rafmagnsrakvél? Hver er uppáhaldsrakspírinn? Ja, eða hvað með eina mjúka ferðasögu? Það væri líka ágætt að fá að njóta sérfræðikunnáttu Hannesar Hólmsteins Gissurarsonar í einhverju öðru en stjórnmálaskýringum. Hann getur til dæmis örugglega skrifað mjög falleg orð um vináttu.

Von Íslands: Salat

2010-10-22T15:34:00.000+02:00

Við erum búin að kaupa flugmiða til Íslands og verðum yfir jólin. Ég er strax byrjaður að hugsa um allt það sem ég verð að gera. Til dæmis fer ég yfirleitt alltaf á Bæjarins bestu mjög fljótlega eftir að ég lendi.

Það er ekki eins og það sé einhver skortur á pylsum í Noregi en Bæjarins bestu eru því miður ekki með útibú í Bergen. Persónulega finnst mér það vera svo mikið hneyksli að mig grunar að Halldór Ásgrímsson sé með puttana í ákvörðunartökunni fyrir það frábæra fyrirtæki. Það er samt ekki bara pylsuát á dagskránni.

Nú ætti það að vera öllum ljóst að norskir stjórnmálamenn eru upp til hópa mun minni vitleysingar en þeir íslensku. Norðmenn hafa sem sagt sitt hvað fram yfir okkur. Það er samt von. Sú von liggur í því að Íslendingar eru mun sterkari en Norðmenn í salatgerð. Já, salatgerð, segi ég. Norsk salöt úr búð eru yfirleitt óæt og svo dirfist þessi þjóðflokkur að bjóða upp á búðir þar sem ekki er hægt að kaupa túnfiskssalat. Hvað í andskotanum er að þeim?

Þegar ég kem til Íslands verður sko brunað út í búð og keypt túnfiskssalat og alvöru laxasalat. Norðmenn flytja nefnilega út grilljónir tonna af eldislaxi á hverju ári en þeir geta samt ekki búið til laxasalat.

Annað sem Norðmenn geta ekki búið til er Nóakropp, besta sælgæti veraldarsögunnar. Þegar ég hef komið með poka af þessu hingað og leyft Norðmönnum að smakka þá fara þeir næstum að grenja þeim finnst þetta svo gott.

Þetta eru mínar hugmyndir til Útflutningsráðs: Setja heilmikinn pening í útflutning á salötum og Nóakroppi. Gjaldeyririnn myndi streyma inn, er alveg viss um það. Nú síðan á auðvitað að gera Bæjarins bestu að pylsuvagnskeðju um alla veröldina. Ég legg til að fyrsta útibúið verði í Bergen.

Óbærilegur léttleiki tilverunnar

2010-10-15T08:21:00.002+02:00

Maður: Örn, það er prentari hérna sem ekki virkar. Stendur bara að það sé pappír fastur einhvers staðar. Ég finn ekki neitt. Getur þú ekki reddað þessu? Þú ert flínkur með prentara.

Örn: Ég kem.

Pappírinn var fastur í "image fuser". Örn fer á fjóra fætur og byrjar að taka út hluti úr prentaranum til að komast að pappírnum. Með rassinn út í loftið fjarlægir hann pappír. Kvenkyns vinnufélagi sem ekki er hægt að lýsa öðruvísi en sem "músin sem læðist" gengur framhjá.

Kona: Mmmm...freistandi.

Það sem mig langar að banna

2010-10-08T10:53:00.003+02:00

Ég er frekar frjálslyndur maður þegar kemur að boðum og bönnum. Það fer yfirleitt í taugarnar á mér þegar stjórnvöld eru að skipta sér af einhverjum smáatriðum í hinu stóra samhengi. Að segja stjórnmálamönnum að hætta að skipta sér af hlutum sem þeim kemur ekki við er tilgangslaust. Manngerðin virðist hreinlega vera stjórnsöm, afskiptasöm og mikill áhyggjufíkill. Þeir verða að bjarga okkur frá okkur sjálfum.

Það eru samt nokkur fyrirbæri sem mig langar stundum að banna. Í vinnunni langar mig t.d. að banna sumu fólki að vera með flókna gemsa. Margir gemsar eru orðnir eins og litlar fartölvur og sumir ráða varla við að svara í þá. Samt verður þetta fólk að vera með nýjustu græjuna sem það veit ekkert hvernig virkar (og þarf þá að menga mitt umhverfi með asnalegum spurningum). Fyrir utan hvað það er dýrt þegar þessir rugludallar þurfa að fá nýjan síma eftir að hafa misst þann gamla í sjóinn eða týnt honum upp á fjalli.

Annað á bannlistanum í fljótu bragði:

Að nota línuna "...but he's the only chance we've got" í hasarmyndum.
Tónlist þar sem söngurinn er með "rafmagnseffekt".
Auglýst vöruverð án virðisaukaskatts.
Að einu góðgerðarmálin sem íþróttamenn vita um séu krabbameinssjúk börn.
Panflauta.
Að allir lestir teljist nú sjúkdómar.
Þröngar hlaupabuxur á karlmönnum yfir fimmtugu.

Ekkert af þessu er meint í alvöru. Jafnvel þótt ég gæti þá myndi ég ekki banna neitt af þessu. Þetta með hlaupabuxurnar væri samt mjög freistandi. Ég myndi auðvitað klæða málið í pólitískan rétttrúnað og kalla þetta sjónmengun.

Klámvillur

2010-10-01T19:13:00.003+02:00

Norska er ekki mitt móðurmál og ég geri enn villur öðru hvoru. Þetta eru bara smáatriði í dag, ekki eins og fyrst eftir flutninginn til Bergen. Þá tókst mér m.a. að fræða stúlku með mjög stór brjóst um næturlífið í Reykjavík á freudískan hátt. Ég talaði fjálglega um "puppene i Reykjavik" í staðinn fyrir "pøbbene i Reykjavik". Til að gera illt verra leit ég niður á brjóstin hennar þegar ég fattaði hvað ég var að bulla. Hún tók þessu sem betur fer vel.

Margunn er með svona sögur líka frá því hún var að læra íslensku. Þessir skrítnu Íslendingar urðu víst eitthvað furðulegir á svipinn þegar hún fór að tala um að setja smokkinn upp í barnið. Þetta fólk fattaði ekki að "smokk" er snuð á norsku. Þetta gerðist þrátt fyrir að hún reyndi að sannfæra það um að hún væri mjög góð pössunarpíka.

Villurnar hennar urðu af einhverjum ástæðum frekar sóðalegar. Hin forna íþrótt hestamennskan kom að sjálfsögðu við sögu. Það eru náttúrulega fáránlega mörg dónaleg íslensk orð tengd hestum. Margunn er til dæmis búinn að læra að það er ekki rétt íslenska að segjast hafa farið á "ríðunámskeið" þrátt fyrir að það sé nokkuð gaman að ímynda sér hvernig slíkt námskeið færi fram.

Margunn átti líka norska vinkonu á Íslandi sem hældi ungri stúlku fyrir að vera með mjög fallegt hor (hår). Hún er líklega eina manneskjan í sögu mannkyns sem hefur hælt einhverjum fyrir það á einhverju tungumáli.

Ég hef heyrt margar svona sögur en systir mín, Kristín, á vinninginn. Hún hefur sagt mér frá því þegar hún var skiptinemi í Bandaríkjunum og spilaði fótbolta með skólaliðinu. Ein af stelpunum í liðinu gaf aldrei boltann og systur minni fannst við hæfi að gagnrýna hana með þessum orðum: "She's always playing with herself."

Dautt fólk athugið. Prinsessa vill spjalla

2010-09-24T15:19:00.004+02:00

Ég var að lesa ágæta grein Kristins Theódórssonar, Kuklvæðing Bylgjunnar, um ansi magnaða þvælu sem var útvarpað á þeirri heiladauðu stöð, Bylgjunni. Mér hefur alltaf þótt merkilegt hvað kukl, hindurvitni og alls konar hjátrú fær gagnrýnislausa umfjöllun á Íslandi.

Eftir að ég flutti til Noregs þá hefur það oft farið í taugarnar á mér að lesa greinar um Ísland eftir norska blaðamenn. Þeir virðast margir mjög uppteknir af hjátrúarfullum Íslendingum en kannski eru þetta bara sanngjarnar lýsingar miðað við umfjöllum íslenskra fjölmiðla. Ég man eftir tveggja síðna viðtali í Dagbladet fyrir nokkrum árum við einhverja íslenska konu sem fannst helvíti gaman að sjá og spjalla við álfa. Hún röflaði um þetta í fúlustu alvöru. Margir norskir blaðamenn eru reyndar líka í greinum um Ísland í einhverri súrrealískri keppni um hver getur skrifað bestu myndhverfinguna eða líkinguna með Geysi í textanum. Þeir eru ekki allir skarpir hérna í Noregi heldur.

Norskir blaðamenn skemmtu sér annars konunglega í mánuðinum því iðjuþjálfinn, Paulo Coelho-aðdáandinn og prinsessan, Martha Louise, opnaði munninn opinberlega enn einu sinni. Hingað til hefur hún látið nægja að segjast geta náð sambandi við hesta og engla en nú bættust þeir látnu í hópinn. Atvinnuröflarar konungshallarinnar voru í svitabaði næstu vikurnar að reyna að minnka skaðann. Þetta varð síðan enn skemmtilegra þegar einn biskup, Laila Riksaasen Dahl, birtist í sjónvarpsfréttum og fór að tjá sig. Samkvæmt henni, var þetta að sjálfsögðu ekki í samræmi við kristin gildi, við vitum ekki hvaða öfl við náum sambandi við og hún mælir alls ekki með að fólk reyni að ná sambandi hina látnu. Eins og þetta sé í alvöru hægt!

Flóttamenn frá Íran og islam

2010-09-17T19:36:00.002+02:00

Ég vinn með náunga frá Íran sem flúði með fjölskyldunni þegar klerkarnir tóku völdin. Við höfum talað saman nokkrum sinnum um ástandið í hans heimalandi. Ég hef hitt nokkra aðra Írani sem flúðu á svipuðum tíma og það er nokkuð skondið að sjá hvað þeir eiga sameiginlegt. Þeim mislíkar ekki aðeins trúarbrögð, þeir fyrirlíta trúarbrögð.

Þegar vinnufélagi minn fer af stað og talar um þetta þá sér maður reiðina í augunum. Landinu hans, Íran, með allri sinni menningarsögu, er stýrt af kolgeggjuðum mönnum með skegg sem halda að þeir tali fyrir Allah. Fyrir menntaðan mann eins og hann, þá er mjög erfitt að tala um þetta því honum finnst þetta í raun vera móðgun. Hann skammast sín ekki fyrir að vera frá Íran en honum leiðist að vera tengdur við landið eins og það er núna.

Hann segir að það versta er að hitta sumt fólk í fyrsta skipti sem heldur að hann sé einmitt einhver trúarofstækismaður af því hann er frá Íran. Það eru ekki allir sem tengja strax. Hann segir að þvert á móti séu einmitt að mjög margir íranskir flóttamenn sem hata trúarbrögð.

Sturtumenning

2010-09-10T13:27:00.003+02:00

Vinur minn sem var við nám í Bandaríkjunum sagði mér að karlmenn þar í landi væru með svo mikla hómófóbíu að þeir færu í sturtu á sundskýlunni í ræktinni. Mig minnir að þetta hafi verið í Atlanta en líklega er ekki hægt að alhæfa um öll Bandaríkin út frá einni borg.

Ég man að þetta komst til tals í partíi vegna þess að viðstaddir höfðu einmitt verið við nám í mismunandi löndum. Einn hafði stúderað í Þýskalandi og þar voru víst engar fóbíur í gangi heldur þvert á móti. Hann lýsti sundferð í smáatriðum sem endaði með gufubaði. Hann opnaði hurðina á gufubaðinu og gekk allt að því með andlitið beint inn í nakið klof á frjálslega vaxinni konu.

Ég hef oft tekið eftir því í Noregi að eftir rækt, fótbolta eða eitthvað slíkt þá fara flestir Norðmenn yfirleitt beint heim og fara í sturtuna þar. Mér skilst að þetta gildi einnig um konur. Ég veit ekki hvort þetta er einhver feimni eða eitthvað annað.

Einn sem hafði verið í Ástralíu sagði að þar færu menn oftast heim til sín líka og að það væri alveg örugglega bara hómófóbía. Reyndar sagði einn Ástrali sem ég kynntist lítillega að hann hefði aldrei kysst pabba sinn eftir 10 ára aldur þótt ekkert væri að sambandi þeirra. Karlmennskan er greinilega tekin alvarlega þar.

Það spunnust talsverðar umræður um hvernig þetta væri á Íslandi. Nei, engin hafði orðið var við sérstaka feimni enda sundlaugarmenningin rótgróin. Það er nú samt alltaf eitthvað óþægilegt við nekt fyrir framan aðra. Þá tók frekar blekaður tónlistarmaður orðið og fullyrti þetta: "Íslensk sturtumenning er þannig að þú þværð þér nakin í sturtunni og ert snöggur að því."

Fart

2010-09-03T13:50:00.000+02:00

Ég spila stundum pool á pöbb hér í Bergen. Þegar ég klikka illa á einhverri kúlu þá segi ég yfirleitt "fart!" Þetta krefst útskýringar.

Á síðustu öld þegar ég var í Menntaskólanum í Reykjavík þá skrópaði ég stundum í þýskutímum og fór og spilaði snóker með tveimur bekkjarfélögum sem voru jafn hrifnir af þýsku og ég. Annar þeirra, maður að nafni Stefán Már Magnússon, sagði alltaf "fart" þegar hann gerði sig sekan um einhvern klaufaskap. Ég geri ráð fyrir að hann hafi verið að nota enska orðið yfir prump þótt ég hafi aldrei spurt.

20 árum síðar víkur sögunni til Bergen. Ég legg það í vana minn að segja "fart" þegar ég er klaufi við borðið. Mótherjar mínir, mest Norðmenn og Bretar, halda að þetta sé íslenska, eitthvað blótsyrði. Þeir verða margir furðu stoltir að kunna þetta íslenska orð. Fljótlega verður þetta vani á pöbbnum, maður segir "fart" þegar maður klikkar á einföldu stuði. Ótrúlegasta fólk að segja "fart" öðru hvoru.

Á endanum sagði ég þeim sannleikann, að þetta væri bara eitthvað rugl úr gömlum skólafélaga en ekki íslenska. Þeim fannst það eiginlega enn fyndnara og var alveg sama. Um daginn var ég að horfa á fótbolta á sama pöbb og labbaði framhjá pool borðinu. Maður og kona sem ég þekkti ekki neitt voru að spila. Ég heyri hljóð í kúlunum þegar ég geng framhjá og svo hvæsir konan "fart!"

Veit ekki hvað Stefán Már er að gera í dag en hann er ábyggilega einhver frömuður.

Örn Grobbelaar

2010-08-27T08:56:00.002+02:00

Í gærkvöldi spilaði ég fótbolta með vinnunni. Við tökum þátt í fyrirtækjadeildinni í Bergen þar sem spilaður er sjö manna bolti á malarvelli. Við erum ekki með sérstaklega gott lið en það skiptir í raun ekki máli. Metnaðurinn er ekki meiri en að ljúka leiknum heill á húfi. Það sem er verra er að við erum ekki með fastan markvörð, allir vilja spila úti. Í gær var komið að mér að vera í marki.

Þrátt fyrir að vera í marki þá hljóp ég líklega álíka mikið og útispilararnir. Ástæðan er að ferillinn hjá flestum er kominn í þann farveg að þeir eru fáir sem hitta markið reglulega. Ég gerði oft lítið annað en að hlaupa og ná í boltann eitthvað út í rassgat eftir að einhver mótherji hafði dúndrað framhjá eða yfir.

Ég hélt hreinu í fyrri hálfleik án þess að sýna mikla takta. Það kom eitt alvöru skot sem ég náði að slá yfir og annað lélegt beint á mig. Í seinni hálfleik hafði ég meira að gera og fékk fljótlega á mig mark. Ég gat ekkert gert þrátt fyrir að markið væri bjánalegt eins og flest mörk í fyrirtækjadeildinni. Eftir markið þurfti ég talsvert að verja og hlaupa út í hornum og svona. Ég var frekar stoltur að geta hlaupið út og gripið boltann nokkrum sinnum.

Þegar lítið var eftir þá jöfnuðum við úr vítaspyrnu og rétt á eftir þá var komið að mér. Einn mótherji komst einn í gegn og þrumaði boltanum, og viti menn, í átt að markinu. Ég náði að verja með þó nokkru skutli. Það voru smá sár á hnjánum og allt eftir leikinn.

Rétt fyrir leikslok potuðum við inn sigurmarkinu. Eftir leikinn voru menn að tala um að ég ætti að halda áfram í marki, meira í von um að sleppa sjálfir en að hrósa mér. Spurning um að hætta á toppnum.

Uppvask, föstudagsbjór og Nevermind

2010-08-20T20:22:00.001+02:00

Það er frekar leiðinlegt að þrífa. Þess vegna reyni ég alltaf að gera það aðeins skemmtilegra. Það sem virkar best fyrir mig er að setja rokktónlist á og drekka nokkra bjóra á meðan ég er að þessu.

Fyrir nokkru síðan var þátturinn Classic Albums í sjónvarpinu hérna og fjallað var um Nevermind með Nirvana. Ég missti af honum en fann hann á YouTube. Skemmtilegur þáttur þar sem er talað við alla sem tóku þátt í gerð hennar með einni undantekningu að sjálfsögðu. Forsprakkinn, Kurt Cobain, framdi sjálfsmorð eins og flestir vita.

Eftir að ég sá þáttinn fannst mér glimrandi hugmynd að hlusta á alla Nevermind í fyrsta skipti í mörg ár og sjá hvernig hún eldist. Ég kvissaði einn bjór, setti plötuna á og byrjaði á uppvaskinu. Upptökustjórinn Butch Vig segir í þættinum að hann hefði þurft að þyngja lögin og skýla því hvað þau voru í raun bítlaleg. Það kom mér svo sem ekki á óvart, allir sem hafa heyrt útgáfur af lögum Nirvana með öðrum ættu að heyra það. Uppáhaldið mitt er Lithium með frekar einkennilegri hljómsveit sem heitir Polyphonic Spree. Lagið verður eiginlega hálf saklaust og hippalegt.

Eftir uppvaskið þá verð ég að segja að Nevermind er enn frábær plata. Man enn hvar ég var þegar ég heyrði Smells Like Teen Spirit fyrst, kjallaranum undir Tunglinu við Lækjargötu. Þetta er sem sagt mjög stutt síðan.

Það fyndnasta sem ég hef séð. Í alvöru!

2010-08-13T15:32:00.005+02:00

Margir nota oft orðin "þetta er það fyndnasta sem ég hef séð". Ég held að fólk sé sjaldnast að meina þetta, að það hafi virkilega hugsað þetta til enda. Hvað er í raun það fyndnasta sem þú hefur séð? Er hægt að raða atriðum úr sjónvarpi eða atburðum sem henda þig í einhverja röð? Þetta eitthvað er það fyndnasta.

Mín niðurstaða er að þetta er eiginlega ekki hægt. Ég reyndi samt og hér er niðurstaðan. Þetta myndband er úr norsku idol keppninni 2004 og það fær mig alltaf til að skellihlægja. Þetta er bara svo rangt.

París og Louvre

2010-08-06T10:10:00.006+02:00

Þá er ég búinn að koma til Parísar. Við fórum á laugardag og komum tilbaka til Bergen á miðvikudag. Þetta var stutt ferð og að heimsækja Louvre var það eina sem við höfðum skipulagt. Við vorum þar á sunnudeginum og mánudeginum og náðum að komast yfir það sem við vildum helst sjá.

Það var frekar furðulegt að koma að safninu og sjá 100 metra langa röð við innganginn með píramídanum. Við löbbuðum að Porte des Lyons, innganginum með styttunum af ljónunum, og gengum beint inn. Alveg ótrúlegt að sjá allt þetta fólk sem virtist ekki hafa kynnt sér nokkurn skapaðan hlut um safnið.

Við byrjuðum á spænsku og ítölsku málurunum og tókum síðan helminginn af þeim frönsku á fyrsta deginum. Þetta var auðvitað alveg frábært en það var samt frekar pirrandi í ítölsku deildinni hversu margir virtust bara vera þar til að taka myndir af sjálfum sér. Herbergið með Mónu Lísu er líklega sá staður í París þar sem maður skilur best hvers vegna margir íbúar borgarinnar hata ferðamenn.

Á mánudeginum sáum við hinn helminginn af frönsku málurunum, þá flæmsku og hollensku og sitthvað annað. Við löbbuðum líka hratt í gegnum heimili Napoleons III en það er jafn ógeðslegt og við var að búast. Það er auðvelt að skilja hvers vegna Frakkar gerðu uppreisnir þegar maður er þar.

Það eru annars svo mörg flott málverk í Louvre að það er erfitt að segja eitthvað um hvað stendur upp úr. Ef ég á að velja eitt þá myndi ég segja herbergið með Rubens málverkunum. Það var stórkostlegt að sjá.

Margunn og ég vorum að tala saman eftir ferðina og reyna að velja eitt málverk sem stæði upp úr. Það er frekar erfitt svo vægt sé til orða tekið en eftir mikla umhugsun þá valdi ég efri myndina og hún þá neðri.

Jóhannes skírari eftir Raphael

St. Sebastian eftir Andrea Mantegna

Frí og París á morgun

2010-07-30T10:50:00.005+02:00

Síðasti dagurinn í vinnunni fyrir frí. Á morgun fljúgum við til Parísar og verðum þar í nokkra daga. Við erum eiginlega bara að fara þangað til að fara á Louvre safnið og borða góðan mat. Meira hef ég ekki að segja um þetta mál annað en að ég hlakka til.

Infanta Maria Margareta eftir Diego Velazquez

Einn heima = Heilsuspillandi

2010-07-23T10:16:00.003+02:00

Þetta gerist alltaf. Þegar ég er einn heima þá fer allt sem heitir heilsusamlegur lífstíll norður og niður. Ég hef enga afsökun.

Á miðvikudaginn fór Margunn í smá ferðalag, hún kemur aftur á mánudag. Á leið heim úr vinnunni var keyptur hamborgari og franskar a la kólesterólsprengja. Eftir það tók við bjór, snakk og fyrsti æfingaleikur Liverpool.

Í gærkvöldi var síðan keypt pítsa og seinna um kvöldið var drukkinn bjór og smakkaðar viskítegundir. Matseðillinn í kvöld verður mjög líklega byggður á því sem Burger King hefur upp á að bjóða. Það er nú einu sinni föstudagur svo bjór verður líka á dagskrá.

Á morgun kemur undantekningin frá (ó)reglunni. Þá er ég vanur að fara í göngutúr og hlusta á uppáhalds útvarpsþáttinn minn. Ég mun auðvitað verðskulda bjór eftir slíka heilsufríkstakta.

Á sunnudaginn mun ég síðan þurfa að þrífa enda auðvitað ekki búinn að gera handtak í íbúðinni frá því Margunn fór. Ég má víst ekki gleyma heldur að vökva blómin. Hún kemur síðan heim í tandurhreina íbúð á mánudaginn og eðlilegt líf og mataræði tekur við á ný.

Skrifstofuhreinlætisheimspeki

2010-07-16T11:16:00.006+02:00

Það er virkilega ekki hægt að vinna með tölvur og vera með hreina skrifstofu. Ég reyni að taka til reglulega en það fyllist allt af drasli aftur á nokkrum dögum. Tölvur, leiðslur, pappakassar og allir þessir fylgihlutir eru alltaf úti um allt.

Ég hef reyndar alltaf verið nær kerfinu sem kallast skipulagt kaos og fundist "a clean desk is a sign of a sick mind" vera hárrétt. Það er eitthvað ótraustvekjandi við snyrtipinnana. Þeir minna á óþolandi útvarpsfólk sem er að deyja úr hressi. Það vita allir að það er enginn svona í raun og veru, þetta fólk hlýtur að hafa eitthvað að fela.

Þar sem ég vinn er skiptingin þannig að helmingurinn er með skipulagt kaos, u.þ.b. 30% er með svona þokkalegu reglu á hlutunum og restin eru róttækir snyrtipinnar. Jámm, passa sig á þeim.

To attack the garden where it‘s lowest

2010-07-09T13:28:00.002+02:00

Margunn hefur á síðustu árum unnið mikið við þýðingar frá íslensku yfir á norsku. MA-ritgerðin hennar fjallaði meðal annars um þýðingar á íslenskum orðtökum. Á þessum tíma hefur hún stundum leitað ráða hjá mér og ég hef þurft að þykjast vita eitthvað um íslenska orðsifjafræði.

Íslendingar nota orðtök mjög mikið og margir textar eru fullir af þeim, stundum svo mjög að manni grunar að höfundurinn sé að sýna sig. Á ensku er talað um "namedropping", að fólk skjóti inn nöfnum á þekktu fólki inn í samræður til að vekja hrifningu. Margir Íslendingar gera þetta með orðtök í samræðum og reyna með því að líta út eins og ægilegir snillingar. Sumir gera þetta líka í rökræðum sem er öllu verra.

Þegar Margunn hefur verið að rembast við að þýða íslensk orðtök sem eru ekki til á norsku þá hreinlega vorkenni ég henni stundum. Mér finnst líka undarlegt hversu gaman henni finnst þetta. Það kemur mér spánskt fyrir sjónir hreinlega. It comes to me as Spanish in sight.

Svindlið hjá SP-Fjármögnun

2010-07-02T10:54:00.003+02:00

Það er orðið stórskrítið að lesa íslenskar fréttir. Síðustu daga hef ég lesið um gróft svindl hjá SP-Fjármögnum og sá líka fréttina á RÚV. Ég get ekki skilið hvernig íslensk yfirvöld láta svona viðgangast að því er virðist án viðbragða.

Eftir að hafa lesið um framkomu SP-Fjármögnunar þá fór ég að hugsa um hvort þetta væru einstök tilfelli eða skipulagt svindl. Ég spyr bara: Er þetta virkilega svona hjá þessum lánafyrirtækjum? Er þetta reglan, að þau gangi fram með svona offorsi og svindli? Það er síðan auðvitað sérkapítuli hversu siðspilltur maður þarf að vera til að taka þátt í svona.

Þetta sem ég er að lesa síðustu daga er svo gróft að maður fær velgju. Þetta hlýtur að vera bannað, m.a.s. á Íslandi. Ef það kæmist upp um svona í Noregi, að um skipulegt athæfi væri að ræða, þá yrði bankastjórinn/forstjórinn dreginn á hárinu í öll fréttastúdíó og hengdur í öllum blöðum. Norska Fjármálaeftirlitið myndi síðan skella hárri sekt á fyrirtækið og jafnvel svipta þá leyfinu.

Það sem ég skil minnst er af hverju íslensk yfirvöld aldrei gefa til kynna að þau standi með fólkinu í landinu, noti svona tækifæri og rassskelli fyrirtækið opinberlega. Það kemur ekki einu sinni nett lýðskrum sem gæti kannski fengið einhvern til að trúa að kerfið væri ekki allt rotið í gegn.

Rigning í Bergen? Ha?

2010-06-25T13:45:00.001+02:00

Sumarið hefur farið rólega af stað í Bergen, það held ég sé óhætt að segja. Það hefur ekki verið sérstaklega heitt enn þá og snjórinn hvarf ekki fyrr en seint í maí. Í dag er hitinn 11 stig með rigningu á köflum. Það er vanalega mun meiri hiti á þessum árstíma en það er ekkert óvanalegt við rigninguna.

Þegar ég flutti til Bergen og hafði verið hérna í nokkurn tíma þá var ég handviss á því að hér byggi bjartsýnasta fólk veraldar. Það voru mjög margir með þvottasnúrur úti í garði þrátt fyrir að ég gæti ómögulega séð hvenær hægt væri að nota þær. Síðan voru íbúarnir alltaf að tala um hvað sumarið í fyrra hefði verið gott, ekki eins og núna, bara rigning. Síðan kom sama ræða sumarið á eftir.

Um jólin 2008 var hins vegar mikill pirringur í íbúum Bergen. Það tókst ekki að slá metið, það vantaði bara nokkra daga í viðbót. Metið sem um ræðir er fjöldi daga í röð með úrkomu. Milli jóla og nýárs kom loksins þurr dagur eftir yfir 90 daga í röð með mismikilli úrkomu.

Á morgun er spáin ágæt, 14 stig og léttskýjað. Þá er okkur boðið í grillveislu hjá Hafsteini. Hann kann greinilega að skipuleggja svona hluti.

Maður bakkar yfir fartölvu

2010-06-18T12:07:00.001+02:00

Þetta er metið mitt. Íþróttin er bjánalegir tölvunotendur. Kúnni sem þurfti nýja fartölvu vegna þess að hann hafði bakkað yfir þá gömlu. Ég gat ekki haldið andlitinu, fór að skellihlægja á meðan hann skömmustulegur sagði mér frá þessu.

Hann hafði verið að leggja af stað í vinnuna og koma krökkunum í leikskólann. Þeim fylgdi alls konar drasl sem þurfti að koma í bílinn og hann lagði frá sér töskuna með fartölvunni fyrir aftan bílinn. Í öllu stressinu settist hann síðan við stýrið og bakkaði yfir allt saman. Hann sagði mér að hann hefði stoppað bílinn og setið kyrr í smá tíma með lætin í krökkunum í steríó, bara setið og hugsað um allar mögulegar leiðir til að bölva þessu. Hann vissi um leið að tölvan var í klessu.

Internet Help Desk - Helping dumb people

Heimsmeistarakeppnin

2010-06-11T12:15:00.001+02:00

Margunn er að fara í konupartí á laugardagskvöld. Í næstu viku klárar hún mastersgráðuna þegar hún rúllar upp munnlega prófinu (bla, bla, bla Margunn, þú gerir það alltaf). Hún hefur því nóg að gera og bara fínt að ég sé ekkert að flækjast fyrir henni. Ég get farið á pöbbinn og glápt á fótbolta með góðri samvisku. Þrátt fyrir að Margunn sé harður Wigan aðdáandi þá hefur hún ekki sýnt HM mikinn áhuga. Ég horfi á fótbolta þegar ég vil en það er samt ekki laust við að þegar þetta verður svona mikið þá fái ég smá samviskubit, finnist að ég sé aðeins að vanrækja hjónabandið. Þess vegna er mikilvægt að hún hafi sem mest að gera þegar HM er í gangi. Ég vona að hún hafi ekki breyst frá síðasta sumri og haldi áfram að taka æðisköst og laga alls konar hluti sem ég vissi ekki að væru ekki í lagi.

En að HM. Margir spá Spánverjum titlinum. Þeir eru vissulega með frábært lið en allir kanttspyrnuáhugamenn þekkja söguna, þeir kúka alltaf á sig á HM. Ég sá annars viðtal við Ítalann Zambrotta í gær, þar sem hann sagði að enginn hefði spáð þeim titilinum síðast. Ég man eftir undanúrslitaleiknum gegn Þjóðverjum 2006 en þá var brjáluð þvaga inni í teig hjá Ítölum, fullt af Þjóðverjum og einn Ítali að slást. Út úr þvögunni kom Fabio Cannavaro með boltann og þá var ég viss um að Ítalir myndu vinna mótið. Ég ætla hér með að spá því að Ítalía verji titilinn.

Ég held annars alltaf með Englendingum með Holland til vara. Það hefur sjaldnast verið eitthvað til að hrópa húrra fyrir. Það er þó skárra en Addi, vinur minn. Hann heldur alltaf með Þjóðverjum og er sannfærður um að Rudi Völler sé mesti knattspyrnumaður sögunnar. Þvílíkur pervertaskapur.

Jógúrthelvítið

2010-06-04T09:54:00.002+02:00

Á síðasta ári var byrjað að selja skyr í Noregi. Ég las í Aftenposten að salan gekk svo vel að framleiðandinn þurfti að fresta auglýsingaherferðinni í byrjun því hann gat ekki annað eftirspurninni. Ég er búinn að smakka skyrið og þetta er nokkuð vel heppnað hjá þeim. Þetta er í fyrsta skipti sem ég kaupi svona mjólkurvöru í dollu í Noregi. Ástæðan er að ég hef séð hvernig þetta er framleitt eða öllu heldur sett í dollurnar.

Eftir að ég kláraði tölvufræðina þá tók dálítinn tíma að fá vinnu við hæfi. Það var reyndar svo að lyftaraprófið mitt var gagnlegra en háskólaprófið í byrjun. Þessa fyrstu mánuði var ég í alls konar tímabundnum vinnum og þar af þrjár vikur hjá Tine, sem er stærsti mjólkurframleiðandi Noregs. Vinnan fólst í því að glápa á vél sem sprautaði jógúrt í dollur. Á hálftíma fresti þurfti ég að setja fleiri dollur í vélina, mikið meira var það ekki. Vélin gekk hikstalaust og síðasta hálftímann þurfti að þrífa vélina en þá fékk maður a.m.k. að hreyfa sig eitthvað. Í mínum huga er þetta án efa leiðinlegasta vinna í heimi.

Það var hrein hátíð að komast í sokkabuxurnar eftir jógúrthelvítið. Hér er ég ekki að tala um neinn útkjálkapervertaskap heldur vinnu með sokkabuxur. Ég keyrði milli stórmarkaða í Bergen með einni stelpu og við skiptum út hillusamstæðum, hreinsuðum út gömlu sokkabuxurnar og röðuðum nýjum í hillurnar. Margunn var mjög ánægð með þetta, að eiga mann sem kom heim með ókeypis sokkabuxur en önnur fríðindi fylgdu ekki með. Ég horfi stundum á sokkabuxurnar í stórmörkuðum og hristi hausinn ef tegundunum er illa raðað í hillurnar. Það er náttúrulega nett…eitthvað.

Á þessum tíma keyrði ég lyftara á mörgum stöðum, vann hjá kjötframleiðandanum Gilde og síðan á lager hjá fyrirtæki sem seldi verkfæri og skrúfur. Sumt var ágætt, annað frekar leiðinlegt, en ekkert leiðinlegra en jógúrthelvítið. Skyrið er samt gott, mig langar bara ekki að sjá það sett í dollur.

Tónleikar með Philip Glass Ensemble

2010-05-28T10:06:00.002+02:00

Listahátíðin í Bergen, Festspillene, byrjaði í vikunni. Í gærkvöldi drifum við okkur á tónleika í Grieg höllinni með Philip Glass Ensemble og sinfóníuhljómsveitinni í Bergen. Þetta voru reyndar ekki bara tónleikar heldur líka undirleikur við kvikmynd sem heitir Koyaanisqatsi frá 1982 þannig að maður horfði á myndina með lifandi tónlist. Ég hef aldrei áður horft á kvikmynd með undirleik sinfóníuhljómsveitar og það var stórskemmtileg upplifun.

Philip Glass samdi tónlistina við myndina á sínum tíma og spilar sjálfur með á orgel á tónleikunum. Þetta fer rólega af stað, bæði tónlistin og kvikmyndin, og ég vissi eiginlega ekki hvað ég átti að halda. Lengi vel naut ég meira tónlistarinnar en smátt og smátt fer kvikmyndin að verða mjög heillandi og tónlistin að smellpassa við myndskeiðin.

Koyaanisqatsi, leikstýrt af Godfrey Reggio, er í stuttu máli gagnrýni á neyslumenningu og almennt hvernig við förum með jörðina. Það er frekar erfitt að lýsa henni en áhugasamir geta horft á hana á YouTube með tónlist Philip Glass undir. Ekki gefast upp strax ef þetta virkar eitthvað skrítið og langdregið í byrjun. Horfið áfram og hlustið, þið sjáið ekki eftir því.

Í næstu viku eigum við miða á aðra tónleika í Grieg höllinni. Þá ætlum við að hlusta á trompetleikarann Nils Petter Molvær.

Fréttir vikunnar á Íslandi

2010-05-21T15:55:00.001+02:00

1. Besti flokkurinn verður líklega sigurvegari í komandi borgarstjórnarkosningunum, jafnvel þótt flokkurinn fái “bara” þrjá menn inn.

2. Jónína Ben. heldur að öðrum en henni langi að fá Gunnar í Krossinum á Bessastaði. Sú hugmynd var samtímis skemmtilega drepfyndin og ömurleg.

3. Í vikunni gerðist Skafti Harðarson “bloggblairisti”. Hann fann upp þriðju leiðina. Í stað þess að kyssa Davíð Oddsson á rassinn eða úthúða Jóni Ásgeiri Jóhannessyni mörgum sinnum í viku, er hann nú farinn að úthúða Þorvaldi Gylfasyni líka.

4. Sóley Tómasdóttir á að hætta að tala um börn, bæði sín og annarra. Það gerir bara allt of marga líka henni sjálfri.

Geta konur ekki opnað hurðir?

2010-05-14T10:31:00.004+02:00

Ég hef alltaf haft gaman af hryllingsmyndum. Það verður hins vegar að segjast eins og er að það eru ekki búnar til sérstaklega margar góðar hryllingsmyndir miðað við allan fjöldann. Engin tegund kvikmynda er jafn uppfull af klisjum og bjánalegum atriðum og hryllingsmyndir. Glöggir lesendur eru líklega búnir að fatta fyrirsögnina núna.

Nei, ef veröldin væri hryllingsmynd þá gæti nær engin kona opnað hurð. Hún væri sífellt að missa lyklana og jafnvel þótt hún gæti haldið á þeim myndi hún ekki finna skráargatið. Ef hún hefur sýnt á sér brjóstin þá mun hún líka verða drepin.

Eftir hryllingsmyndum að dæma þá hafa kettir tekið yfir heiminn. Við bara tökum ekki eftir því. Það eru nefnilega kettir út á hverjum einustu svölum og gluggakistum, jafnvel þótt húsin séu 30 hæðir. Ef þú heyrir hljóðið frá vindinum þá mun köttur von bráðar stökkva á þig og þú færð hjartaáfall og deyrð.

Þetta er samt allt saman hátíð við hliðina á myndinni sem almennt er talin versta mynd sem gerð hefur verið, Plan 9 From Outer Space. Hún er að sjálfsögðu hryllingsmynd, leikstýrt af sérvitringi að nafni Ed Wood. Það er hægt að horfa á myndina á YouTube hér. Mitt uppáhaldsatriði er í flugvélinni en þá sér maður að annar leikarinn heldur á handritinu og les beint upp úr því.

Ubuntu 10.04 LTS

2010-05-07T21:23:00.004+02:00

Ég er aðeins byrjaður að prófa nýjasta Ubuntu distróið. Eins og venjulega er ýmislegt sem er jákvætt en annað neikvætt og síðan eru sumar nýjungarnar bara smekksatriði. Það sem óneitanlega er mest jákvætt er hraðinn þegar maður kveikir á tölvunni.

Þrátt fyrir að ég hafi bara prófað þetta á gamalli Dell Latitude D600 fartölvu þá tekur það 14 sekúndur frá því að maður kveikir á henni þangað til Firefox er kominn með upphafssíðuna í gang. Þetta er almennt besti kosturinn við Linux því þegar maður er orðinn vanur þessum hraða þá finnst manni Windows vera eins og að horfa á málningu þorna.

Til að klára það neikvæða þá er alltaf sama ruglið með þráðlaust net í Ubuntu. Dell tölvan er með Broadcom 43xx þráðlaust kort og það virkaði engan veginn í byrjun. Eftir smá leit á netinu þá fékk ég það til að virka (fyrir njarðarlegt fólk: ndiswrapper með Win XP driver). Eftir að ég var búinn að setja inn ubuntu-restricted-extras þá voru bæði hljóð og mynd af netinu án vandræða.

Útlitið hefur breyst mikið en flest af því er smekksatriði. Persónulega fannst mér hálf einkennilegt að vera með "exit, minimize, maximize" vinstra meginn í gluggum og ég breytti því fljótlega. Fingurnir voru alltaf á leið upp í hægra hornið hvort sem er. Erfitt að kenna gömlum hundi að sitja og allt það. Hins vegar var ég frekar ánægður með útlitið og litina, fannst reyndar mun meiri stíll yfir þessari útgáfu en oftast áður.

Ég er einn heima á morgun. Þreif allt þegar ég kom heim í dag til að geta haldið áfram að prófa í heilan dag í friði. Já, ég veit alveg að þið útivistarpakk skiljið þetta ekki. Margir aðrir skilja mig, út um allan heim.

Afhommun prests

2010-04-30T15:33:00.003+02:00

Ég var að horfa á heimildamynd um Ted Haggard í norska ríkisjónvarpinu (veit ekki hvort það er hægt að horfa á myndina á Íslandi út af réttindum). Hann var prestur í Colorado í Bandaríkjunum með fleiri milljónir í söfnuðinum. Árið 2006 kom hins vegar í ljós að hann hafði verið að halda framhjá konunni með karlmanni að nafni Mike Jones. Hann hafði meira að segja borgað Jones fyrir og keypt af honum amfetamín líka. Ted Haggard varð sem sagt heldur betur á í messunni.

Í myndinni sér maður hvernig fjölmiðlar veltu sér upp úr þessu á sínum tíma, hvernig söfnuðurinn brást við og hvernig Haggard lifir í dag. Þótt Haggard hafi ekki verið meðal þeirra verstu meðal ofsatrúarmanna þá hafði hann vissulega boðað opinberlega að samkynhneigð væri synd og að slíkt fólk væri ekki á leiðinni til góða staðsins. Hann er því klárlega sekur um mikla hræsni og afsakar það í myndinni.

Viðbrögð safnaðarins eru fyrirsjáanleg og "kristin". Hann er útskúfaður og í raun gerður brottrækur úr fylkinu. Það sem meira er, hann er að sjálfsögðu sendur í afhommun. Einn af fjórum prestum sem sáu um þetta sagði eftir á að Haggard væri nú "fullkomnlega gagnkynhneigður". Það fyndna er að Haggard viðurkennir alveg hreinskilnislega í myndinni að þetta sé ekki satt.

Ég skal alveg viðurkenna að á sínum tíma þótti mér þetta allt saman eiginlega bara gott á hann. Mér fannst þetta bara enn eitt dæmið um hvað þetta trúarbragðarugl getur gert fólk snarbilað og hræsnina í þessu öllu saman. Eftir að ég sá myndina gat ég ekki annað en vorkennt karlinum. Maður horfir á hann reyna að byrja nýtt líf, sækja um vinnu hér og þar og þegar myndin endar selur hann tryggingar. Árið 2005 hélt Ted Haggard reglulega fundi með George W. Bush, þáverandi forseta Bandaríkjanna.

The Tragedy of the commons

2010-04-23T14:01:00.002+02:00

Kenningin um The Tragedy of the commons er vel þekkt. Hún gengur í stuttu máli út á það að margir einstaklingar sem aðeins hugsa um eigin hag munu nota upp eða eyða sameiginlegri auðlind sem allir hafa aðgang að, jafnvel þótt það sé klárlega ekki þeirra hagur.

Það ætti að vera athyglisvert fyrir Íslendinga að lesa aðeins um þessa kenningu um þessar mundir. Hún er umdeild eins og allar svona kenningar en hún hefur þann kost að vera frekar einföld og “virka” sönn.

Það líður ekki sú vika án þess að ég pæli aðeins í henni. Ástæðan er tölvur fyrir viðskiptavini eða almenning. Á mínum vinnustað erum við með talsvert af tölvum sem almenningur getur notað. Það skiptir engu máli hvernig tölvan er sett upp, hvort fólk fær aðgang til að gera hitt eða þetta. Tölvan, í þessu samhengi sameiginlega auðlindin, mun koma til mín í rjúkandi rúst eftir tiltölulega stuttan tíma.

2007 - Ógeðslegt þjóðfélag

2010-04-16T20:12:00.002+02:00

Jæja, best að segja frá þessu núna. Margir Íslendingar erlendis ræddu nákvæmlega þetta á sínum tíma - ekki bara í Noregi - hvað væri eiginlega í gangi á Íslandi. Það var að mörgu leiti súrrealískt að verða vitni að þessu eftir þetta mörg ár í útlöndum.

Ég var á Íslandi tvisvar árið 2007. Fyrra skiptið var bara stutt heimsókn til að fara í partí. Það voru 20 ár síðan ég kláraði grunnskólann. Það var auðvitað æðislega gaman að fara í það partí og hitta alla aftur. Seinna skiptið var ég hins vegar lengur.

Það fyrsta sem sló mig voru allar byggingarnar, eitthvað sem maður sá strax á leiðinni frá Keflavíkurflugvelli. Stuttu síðar var það þessi rosalegi bílafloti. Það er klárt mál að krónan, gengið og rugl í banka- og stjórnmálum hefur farið illa með marga en afsakið, það er heldur ekki hægt að horfa framhjá því að fjöldi Íslendinga fór út í fáránlegar fjárfestingar í húsnæði og bílum. Ódýrasta tegund af Golf virtist vera fyrir einhverja plebba. Ég hef a.m.k. aldrei séð jafn marga Jeep Cherokee á jafn stuttum tíma. Það sorglega er auðvitað að Hrunið bitnar jafn mikið eða verr á fólki sem ekki tók þátt í þessu.

Ég vildi ég gæti sagt að ég hefði séð þetta allt fyrir, að allt væri á hraðleið til andskotans, en það væri bara lygi. Það er hins vegar satt að þetta var í fyrsta skipti sem mér leið illa á Íslandi. Ég man ég hugsaði um bókina The Catcher in the Rye. Lykilorðið í þeirri bók á frummálinu er "phony". Ég veit það ekki, kannski var það bara út af því að önnur hver manneskja var að röfla um einkaþjálfarann sinn.

Þjónusta sem bara konur fá

2010-04-09T21:00:00.002+02:00

Mér hefur alltaf þótt merkilegt þegar konan mín segir mér frá þjónustu sem hún hefur fengið en mér myndi aldrei standa til boða. Þetta gengur stundum svo langt að mér dettur í hug orð ljóskunnar um að lögreglan sekti aldrei neinn, hún aðvari mann bara.

Við vorum í Osló einu sinni og bjuggum á frekar ömurlegu hóteli. Það var allt upptekið í borginni vegna einhvers maraþonhlaups. Margunn fór í gæsapartí og þegar hún tók leigubíl tilbaka til hótelsins þá lenti hún á bílstjóra sem var frá Bergen. Hann gaf henni ekki bara drjúgan afslátt heldur heimtaði líka að bíða á leiðarenda og ganga úr skugga um að hún kæmist inn á hótel án vandræða.

Atvinnubílstjórar eru annars greinilega mjög hrifnir af konunni minni. Fyrir stuttu síðan var hún að koma frá Svíþjóð og tók flugrútuna inn í bæinn. Síðasta stoppustöðin er u.þ.b. einn kílómeter frá heimili okkar. Það var greinilega einum of mikið fyrir bílstjórann að sjá hana rogast með töskuna því hann keyrði hana í rútunni alla leið heim. Það hefur enginn bílstjóri boðið mér upp á svona þjónustu.

Margunn (mis)notar mig síðan sem hennar eigin prívat "helpdesk" í tölvumálum. Á hennar vinnustað hringir hún aldrei í nokkurn tölvufræðing, hún hringir bara í mig. Hún er auðvitað þakklát fyrir að þurfa ekki að bíða í símanum eftir hjálp en frá mínum sjónarhóli er þetta öðruvísi. Konan mín á metið þegar kemur að ókurteisum kúnnum.

Hún hringdi einu sinni með smá vandamál með netið. Ég lóðsaði hana í gegnum símann fram að lausn vandamálsins á hálfri mínútu. Var hún þakklát? Nei, aldelis ekki. Ég fékk að heyra hræðilegar svívirðingar ("piss off!!!!#!#!#!").

Eftir að hún þakkaði fyrir sig þá hefði ég kannski ekki átt að grínast með fölsku "helpdesk-röddina".

"Bare hyggelig!"

Eldgosafréttir

2010-04-02T19:45:00.002+02:00

Mikið vildi ég að Norðmenn hættu að spyrja mig út í þetta eldgos. Eftir að ég heyrði að fólk væri ekki í hættu þá missti ég áhugann. Þá er þetta einhvern veginn ekki frétt lengur enda langt frá því í fyrsta skipti sem eldgos brjótast út á Íslandi.

Margir Norðmenn hafa hins vegar meiri áhuga á fjöllum en fólki. Ég er ekki sammála.

Norskar útgáfur af Íslendingum

2010-03-26T12:20:00.004+01:00

Þegar ég flutti frá Íslandi voru Radíusbræður, Davíð Þór Jónsson og Steinn Ármann Magnússon, mjög vinsælir. Ég man að Steinn Ármann lék oft náunga sem hét Ole Nordmannsen og var einhvers konar paródía af Norðmanni. Mér fannst þetta alltaf mjög fyndið hjá þeim.

Á fyrsta vinnustaðnum mínum í Bergen tók maður á móti mér, kynnti mig fyrir nýjum vinnufélögum og sýndi mér bygginguna. Þetta var vingjarnlegur og hress náungi en ég þurfti að berjast við hláturinn inni í mér. Maðurinn leit út fyrir að vera tvíburabróðir Steins Ármanns Magnússonar, svo mjög að Steinn Ármann ætti að spyrja pabba sinn hvort hann hafi verið eitthvað að flækjast í Noregi fyrir u.þ.b. 45 árum.

Þetta er samt sjaldgæft, að sjá tvífara Íslendinga í Noregi, en það er furðu algengt að sjá eins konar norskar útgáfur af Íslendingum, þekktum sem óþekktum. Maðurinn á myndinni er vinnufélagi minn. Alltaf þegar ég hitti hann þá byrjar línan “Kvöldin eru kaldlynd úti á Nesi” að hljóma í hausnum á mér. Var pabbi Megasar líka í Noregi?

Liverpool og United á sunnudag

2010-03-19T19:04:00.003+01:00

Þetta er svo sannarlega búinn að vera sorglegur vetur fyrir okkur sem höldum með Liverpool. Ég nenni ekki að skrifa um hverju þetta er að kenna; meiðslum, Rafa, óheppni, peningaleysi o.s.frv. Svona er þetta bara.

Mig langar hins vegar að ræða aðeins leikina á milli Liverpool og Man.Utd. Í Evrópu eru það bara leikirnir milli Barcelona og Real Madrid sem eru af svipuðu kalíberi. Norðmenn eru með gott orð yfir svona leiki, orðið "hatoppgjør". Veit ekki alveg hvernig á að þýða þetta orð yfir á íslensku svo hljómur og meining virki.

Eftir að ég byrjaði að fylgjast með fótbolta og halda með Liverpool þá hefur alltaf verið sérstaklega ömurlegt og niðurlægjandi þegar liðið mitt tapar fyrir Man. United. Að sama skapi gefur sigur í þessum leikjum manni mikla gleði og jafnvel þol fyrir mánudögum langt fram í tímann. Ég veit alveg að þeir sem halda með Man. United og eru að lesa þetta skilja mig mjög vel, bara með öfugum formerkjum. Það sem við eigum sameiginlegt er sú skoðun að þeir sem lesa þetta og skilja svona tilfinningar engan veginn, þeir eru bara asnar.

Þrátt fyrir að Man. United hafi verið miklu sigursælla lið en Liverpool í PL á "síðustu árum" þá hefur mínum mönnum oft tekist að vinna þessa leiki. Vandamál Liverpool í deildinni hefur í mörg ár verið styrkleiki Man. United, nefnilega jafnt form yfir heilt tímabil. Ég er samt nokkuð vongóður fyrir sunnudaginn, Liverpool hefur rifið sig upp úr lægðinni í vikunni og hefur staðið sig vel í þessum leikjum í síðustu þrjú skipti. Svo kemur röddin sem segir mér að liðið er að fara mæta meisturunum á Old Trafford. "...and with that, I give you Dr. Julius Greenbaum".

Spurningin er bara hvort ég vakni sæll og glaður á mánudagsmorgun eða hvort öll næsta vika verði einn samfelldur mánudagur.

Windows 7 hrakfarir

2010-03-12T21:51:00.003+01:00

Var að hjálpa vini mínum eftir vinnu. Hann var að fá nýja fartölvu með Windows 7. Eftir að ég kveikti á tölvunni í fyrsta skipti og opnaði Windows Explorer þá fraus tölvan. Ekkert annað að gera en að slökkva og kveikja á henni aftur. Frábært.

Hún var a.m.k. fljót að ræsa Windows 7 og það er annað og betra en Windows Vista. Með Vista getur maður kveikt á tölvunni og farið í sturtu, tölvan er samt ekki klár eftir baðið. Það er þess vegna sem ég er með Linux líka á tölvunni. 90% af minni tölvunotkun heima er að fara á netið eða lesa tölvupóst. Þá er fínt að það taki ca. 30 sekúndur frá því að maður kveikir á tölvunni þangað til vafrinn er kominn upp.

Þetta gekk annars ágætlega. Það var fljótgert að deila möppum, setja upp prentara og Microsoft virðist sem betur fer hætt að bögga mann með alls konar "hjálp".

"There are unused items on your desktop". Hvað með það? Þetta er mín tölva, fíflið þitt. Láttu mig í friði.

Uppreisn í blómagjafamálum

2010-03-05T12:45:00.005+01:00

Ég er óvart búinn að setja í gang hefð hér í Noregi. Það á að gefa konunni blóm á þjóðhátíðardegi Sama, 6. febrúar. Konan mín er ekki af samískum ættum þannig að þetta er auðvitað allt saman frekar furðulegt.

Þetta byrjaði með þrjósku. Minni þrjósku. Það hefur alltaf farið í taugarnar á mér að "þurfa" að gefa konunni blóm á Konudaginn eða Valentínusardaginn. Auglýsingaflóðið og ruglið í kringum þetta er fáránlegt. Mér fannst alltaf rómantískara að gefa henni blóm þegar mig langaði til, a.m.k. í huganum. Ég var greinilega ekki rómatískari en það að hún fékk mjög sjaldan blóm. Fastur dagur var greinilega málið.

Ég gat samt ekki sætt mig við Konudaginn eða Valentínusardaginn. Þar sem Margunn hefur það furðulega áhugamál að finnast gaman að hlusta á fréttir á samísku í útvarpinu þá lá beinast við að þjóðhátíðardagur Sama yrði fyrir valinu. Hún var mjög sátt við að fá blóm á þessum degi.

Þetta fréttist auðvitað út til vina og vandamanna. Þrjóski Íslendingurinn fer eigin leiðir í blómamálum. Það voru greinilega fleiri karlmenn en ég sem voru pirraðir út af þessum venjulegu, föstu blómadögum því í ár þá fréttist af mörgum konum sem fengu blóm þann 6. febrúar.

Ég er í fyrsta skipti á ævinni orðinn "trendsetter".

Hommar gegn ESB

2010-02-26T09:38:00.001+01:00

Það lítur út fyrir að umræðan um aðild að Evrópusambandinu sé að fara í gang fyrir alvöru á Íslandi. Draumurinn er að Íslendingar geti fjallað málefnalega um þetta, notað rök með og á móti o.s.frv. Ég held að þetta séu draumórar. Umræðuhefðin á Íslandi er skelfileg en jafnvel þótt að okkur tækist að gera betur í því samhengi þá hefur aðildarumræðan í öðrum löndum alltaf þróast út í hávaðarifrildi.

Norðmenn hafa kosið tvisvar um aðild að ESB og fellt í bæði skiptin. Ég hef lesið talsvert um hvað gekk á fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna 1994 og séð þætti um þetta í norska sjónvarpinu. Áróðurinn á báða bóga var yfirgengilegur. Aðildarsinnar margir héldu því fram að Noregur myndi dragast aftur úr og verða land sem enginn í Evrópu myndi vilja eiga viðskipti við. Andstæðingar notuðu aðallega þjóðrembinginn í sínum málflutningi og þar er ég hræddur um að Íslendingar og Norðmenn séu náskyldir.

Það fyndnasta sem gerðist í þessum slagsmálum var þegar fréttastofa norska ríkissjónvarpsins, NRK, birti fréttir af mótmælum fyrir utan norska þingið. Þar voru á ferðinni samtökin Hommar gegn ESB. Fréttastofan birti viðtöl við forsprakka samtakana og fjallaði um þetta í fúlustu alvöru. Þetta var ekkert skrítnara en margt annað í umræðunni á þessum tíma. Vandamálið var bara að þetta voru einhverjir gæjar í steggjapartíi sem plötuðu fréttastofuna upp úr skónum.